‘t Is waar: er gebeurt veel om de moed bij te verliezen. Het heeft geen zin alles op te sommen, want iedereen ziet en weet het. Ik vraag me af hoe we samen en individueel stand houden en het positieve willen kunnen blijven zien.

Eerst en vooral zijn we met velen, meer dan we denken, die met afgrijzen kijken naar wat er zich allemaal afspeelt rondom ons. We zijn niet alleen.

Verenig je
Alleen is maar alleen. Het is goed om bij een groep aan te sluiten. Zelf haal ik veel voldoening uit de stap die ik als senior zette naar de muziekschool. Daar heb ik ondertussen veel mensen leren kennen waarmee ik samen iets kan doen, al is het maar muziek beluisteren of zelf muziek maken. Verder put ik moed uit persoonlijke inzet bij Natuurpunt. Het gevoel om samen een natuurgebied te onderhouden en mee te werken aan bijkomende activiteiten doet deugd. Je doet iets positiefs voor de natuur en het milieu, je doet dat samen met andere vrijwilligers en je doet dat niet alleen uit eigenbelang. Iedereen profiteert mee van een gezonde omgeving.

Ook bij Milieufront Omer Wattez kan ik bijdragen aan een groepsgebeuren. Vanuit mijn kennis en kunde werk ik mee waar mogelijk.

Zelfs met mijn aankopen sluit ik aan bij een groep gelijkgestemden. Ik doe liefst mijn aankopen buiten grote consumptieketens. Voor voeding zoek ik het in de korte keten, voor kleding kom ik al eens in een kringwinkel. Ik moet niet véél hebben, maar ik koop volgens het LEF-principe van Wervel: lokaal, ecologisch en een faire prijs voor de producent.

Ageer en reageer
Ageren betekent iets doen. Niet lijdzaam toezien. Meestal zie je te veel onrecht en kun je onmogelijk gepast en efficiënt ageren. Dan kan je zoeken om te reageren en op een bepaalde manier toch iets te bereiken.

De tijd dat ik in stilte verontwaardigd was bij nieuwsberichten die ik vernam via diverse media is voorbij.
Ik reageer. Vooral de alternatieve berichtgeving, zoals Apache, Zuurstof op zaterdag, De Wereld Morgen e.a., informeert over wat het officiële nieuws niet haalt. Daar verneem ik hoe erg het werkelijk gesteld is met PFAS in ons drinkwater en hoe laks het beleid daar op reageert en economische belangen boven volksgezondheid laat primeren. Weten is een eerste stap, maar hoe moet je daarop reageren? Aansluiten bij anderen, bij milieugroeperingen, bij actiegroepen! De dappere advocaten steunen die het tegen de foute politiek en de grote ondernemingen opnemen!

In de alternatieve berichtgeving verneem je dat tenten, kartonnen verblijven en daken van kraakpanden van vluchtelingen kapot gestoken worden door de politie. Ik mail dan aan de betrokken burgemeester dat dit op vandalisme lijkt met de definitie van vandalisme die ik vond op de officiële website.

Hoor ik weer van een politicus taal die mensen tegen elkaar opzet? Ik reageer en mail de persoon in kwestie. Beleefd blijven en direct ter zake komen, is de boodschap.

Ik onderteken ook petities die van de gekende instanties afkomstig zijn: Groen, Avaaz, Amnesty International, enz. Je weet niet wat het uithaalt, maar elke reactie telt.

Door onze gezamenlijke massale reacties is er ook iets beginnen bewegen met Gaza. Al te lang hebben ons land, Europa en zijn lidstaten, zich schaamteloos afzijdig gehouden.
Zwijgen is instemmen. Ondertussen is het weer stil geworden rond Gaza, terwijl het grof en subtiel vernietigen van Palestijnen verder gaat.

Ondanks alles: de moed op beterschap niet opgeven en mee blijven ijveren om dat te bereiken. Dank aan onze eigen Groene politici die voetstappen zetten in die richting.

Rita Van de Voorde