‘Welkom in de echte wereld’, dat zei de Kamervoorzitter Peter De Roover tegen Kristien Hemmerechts enkele maanden geleden in de Afspraak op een zomerse vrijdag.

Aanleiding van zijn uitspraak was dat Kristien Hemmerechts haar beklag deed dat de oorlog in Oekraïne de klimaatcrisis van de politieke agenda had gehaald. Geschokt door deze smalende opmerking volgde als antwoord een vernietigende opsomming van alle schade die de klimaatcrisis al heeft en gaat veroorzaken.
Haar heftig antwoord deed Ivan De Vadder even met verstomming slaan.
Al maanden speelt deze arrogante uitspraak van Peter De Roover door mijn hoofd als een nachtmerrie die regelmatig de kop opsteekt.
De Kamervoorzitter is immers niet zomaar iemand, hij is de eerste burger van het land. Van de eerste burger van het land zou je toch meer terughoudendheid, gevoel voor nuance en kennis van maatschappelijke problemen verwachten.
Zorgwekkend dat deze uitspraak niet verder is opgepikt door de media en voor geen commotie heeft gezorgd.
De Kamervoorzitter ligt blijkbaar niet wakker van het feit dat de klimaatcrisis de ongelijkheid alleen maar zal doen toenemen. Dat de armste landen die het minst verantwoordelijk zijn voor de opwarming het  hardst getroffen zullen worden.
Het zal het hem worst wezen. Het zegt veel over hoe Peter de Roover kijkt naar de samenleving. Het niet willen zien van de ernst van de klimaatcrisis doet mij denken aan volgend klimaatgedicht:

UITZICHT

Eén mens kan het begin zijn van een massa.
Het start met een klein verschil
een verschuiving van het perspectief
onzichtbaar voor het blote oog.
Tot het onmiskenbaar is wil je het niet zien,
met de handen voor je ogen lijk je veilig.
Ooit komen de sprinkhanen
de branden en de grote vloed.
Annelie David & Saskia Stehouwer
Tot het onmiskenbaar is wil je het niet zien, met de handen voor je ogen
lijk je veilig. Moet er dan echt een waterbom in de regio Vlaanderen
vallen voor de ogen opengaan?
Zoals het gedicht ook al hoopvol aangeeft, het is belangrijk om van
perspectief te veranderen.
Het is aan Groen om te blijven ijveren voor een economisch model dat
niet enkel op winst is gebaseerd maar op welzijn, vol mildheid en mededogen,
rekening houdend met de draagkracht van onze planeet.
Voor Groen is dit de echte wereld.
Ook een mooie wensdroom voor 2026!

Rik Holvoet