Ook de Vlaamse regering bouwt mee aan het gifzwarte toekomstverhaal van de federale regering De Wever. De concrete oorlogsdreiging is nooit zo groot geweest en dus heeft ook de Vlaamse regering een Vlaams defensieplan uitgewerkt. Minister van omgeving Jo Brouns (CD&V) draagt graag zijn steentje bij en  v versoepelt de omgevingsvergunningen voor militaire doeleinden.

Vandaag al kan defensie -niet gehinderd door vergunningen- werken uitvoeren op militair domein (wit ingekleurd op het gewestplan). Heel wat militare oefendomeinen zijn in de praktijk groene zones. Maar de ecologische waarde van het domein is weerloos tegen het gewicht van de tanks. Die rechtvaardigen de verharding voor de aanleg van een nieuwe betonnen weg door het groene militaire domein van Leopoldsburg.

De Vlaamse regering beslist nu dat een omgevingsvergunning ook in andere bestemmingsgebieden niet hoeft, als het gaat om het optrekken van installaties van militair strategisch belang. Dit maakt het dus mogelijk om zonder vergunning luchtafweer of andere verdedigingssystemen te plaatsen in of rond de haven van Antwerpen. De natuurgebieden, destijds ingericht als compensatie voor het beton van de  havenuitbreiding, hebben geen verweer.

Ook in Ursel-Aalter laat Defensie zijn oog vallen op het beschermde natuurgebied om een nieuwe superkazerne, het ‘Kwartier van de Toekomst’, neer te poten.

Het hek is helemaal van de dam als minister Brouns in het parlement verklaart: “Voor mij is het logisch dat die individuele begeleiding op maat niet enkel wordt voorzien voor Defensie, maar ook voor de ruimere 
industrie die inzet op defensietoepassingen. Ook die bedrijven zijn immers van cruciaal belang voor het opschalen van onze militaire capaciteit.”

Laat nu één van die bedrijven Utexbel zijn. Het bedrijf produceert beschermingskledij voor defensie en veroorzaakt in Ronse een immens PFAS-probleem. Het bedrijf ligt in een woonzone, de bloedwaarden van de omwonenden zijn extreem hoog en het bedrijf loosde in het verleden illegaal in de Molenbeek.

Onder juridische druk van de buurt, werd de vergunning stelselmatig verstrengd maar onlangs kreeg het bedrijf toch weer een vergunning om verder te produceren tot in 2027. Het bedrijf werkt ondertussen naarstig om het etiket strategisch militair belang te krijgen, dan moet het immers niet langer voldoen aan de strenge milieuvergunningen. Ook de gezondheid van de mensen blijkt geen verweer tegen de militaire ratrace.
Mieke Schauvliege sprak in het Vlaams Parlement duidelijke taal: “Onder het mom van een militaire dreiging zal een bulldozer door Vlaanderen razen die ons milieu en onze gezondheid op het spel zet”.

Waarom geen miljarden, geen gecoördineerde acties tussen Vlaanderen en België om de klimaatopwarming en de vernieling van onze natuur te bestrijden? Wat of wie zorgde ervoor dat de waanzin van een  oorlogseconomie zo plots de hoop op een ‘green new deal’ vernietigde?

Dat de Russen morgen op de Grote Markt van Brussel staan is weinig waarschijnlijk, dat onze aarde verder opwarmt, dat weten we wel zeker!

Mieke Vogels

foto: Oranjetipje