“De asielzoeker die in Kortrijk met succes een falafelbar uit de grond stampt, haalt het nieuws niet. Een ruzie in een asielcentrum krijgt een halve pagina. Er is dringend nood aan een nieuw narratief over  vluchtelingen en migranten”, aldus Matti Vandemaele, die voor Groen in het federaal parlement Asiel en Migratie opvolgt.

Hoe kijkt u zelf aan tegen het migratiebeleid in ons land?

De huidige aanpak is niet realistisch.
De overheid vraagt allerlei spelers om raad: zoals Fedasil, Myria, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, academici…, maar met de adviezen doet men niets. Zo is iedereen het erover eens dat gezinshereniging positief is voor de erkende vluchtelingen en arbeidsmigranten, hun kinderen en onze maatschappij, maar toch wordt het hun bijzonder moeilijk gemaakt.
Vooraleer een verpleegster, toch een knelpuntberoep, haar partner en kinderen kan laten overkomen, moet zij € 2745 netto per maand verdienen. Ondertussen hadden haar kinderen hier via de school en  jeugdbeweging al lang Nederlands kunnen leren en zich integreren.

Als je voor integratie bent, moet je kansen creëren. Voka stelt dat onze bedrijven werkvolk nodig hebben, of noodgedwongen moeten vertrekken. Daarom dringt het erop aan de procedures voor arbeidsmigratie te vereenvoudigen. Zo wordt het een bondgenoot voor Groen.

“Maar, de statistieken moeten omlaag”, klinkt het. Het beleid wordt gevoerd vanuit een buikgevoel zonder visie. Als mensen op straat worden gezet, zitten er uiteraard minder mensen in de asielcentra. Maar  mensen niet opvangen, die recht hebben op bad, bed en brood, is een aanfluiting van de rechtsstaat. De procureur van Brussel waarschuwt ervoor dat ze op die manier in de (drugs) criminaliteit geduwd worden.  In plaats van naar een humane oplossing te zoeken, stuurt de minister ter ontrading foto’s van tentenkampen rond. Groen is geen voorstander van irreguliere migratie, maar stelt dat ze via legale kanalen geregeld moet worden. Wat gebeurt er? Het Europese hervestigingsprogramma, dat in het land van herkomst mensen selecteert, stopt in België, ook al wordt het door Europa gefinancierd en gaat het om een beperkt  aantal mensen.”

Biedt het Europese Migratiepact perspectieven?

Voor het eerst is er een duidelijk wettelijk pact en dus een kader voor het asiel- en migratiebeleid. Dat is positief. Daarin wordt bijvoorbeeld een spreiding over de Europese landen voorzien. Het fundamentele probleem nu is dat velen langs de buitengrenzen illegaal binnenkomen. Ze zijn volgens het Verdrag van Dublin verplicht in het land van aankomst een asielprocedure te starten.
Sommige landen kunnen dat niet bolwerken. Het komt er dus op aan om legale kanalen te creëren, bijvoorbeeld via ambassades. Zo wordt spreiding mogelijk.

Kan Groen een tegenverhaal bieden?

Eigen wetsvoorstellen krijgen weinig kans, onze enige medestander in het parlement is de PS. We blijven de minister kritisch bevragen en ondergraven stoere praatjes, mede door de inzichten van academici en terreinwerkers te verspreiden en positieve verhalen te brengen. 66% van de mensen in asielcentra zijn aan het werk. Velen vinden hun weg na de asielperiode. Arbeidsmigranten komen om te werken. Zij kunnen onze sociale zekerheid mee schragen. Wij kiezen voor het behoud van lokale opvanginitiatieven die volgens alle bevindingen goedkoper, humaner en beter zijn voor de integratie dan de grote asielcentra. Wij blijven geloven in mensen.

Magda Wouters