Groen!Plus
Home | actie | Fietstocht Groen!Plus West-Vlaanderen

lettergrootte aanpassen

Groen!Plus bezwijkt onder 'anders gaan leven'.

Alveringem - Vandaag worden verwacht in het aloude stadje Lo. Groot geworden in de Middeleeuwen draagt het er nog altijd de sporen van. We reiken er aan 'Nestor' onze tweede groene pluim uit. Daarna is het weer fietsen in vaak brandende zon, getemperd door minder wind. Aan de Drie Grachten is het in de late namiddag prettig vertoeven op 'de Boot', een ecoproject op het water van het kanaal Ieper-IJzer. Kathleen,voorzitter van Groen!Ieper vergast ons vanavond op een boeren spaghetti…

In Lo hebben we uiteraard oog voor de restanten van een rijk verleden. Ooit stond hier een van de grootste abdijen van de Lage Landen. Haar invloed greep in tot ver in de ronde. Vandaag gaat onze aandacht naar de talloze beelden die hier langs een heus poëzie- en sculpturenparcours zijn neergezet. Je kan wel stellen dat Lo kwistig is met beelden. Onderweg passeren we ook de historische duiventoren, uit de tijd dat tante Post nog niet voor dagdagelijkse briefwisseling zorgde. Steek je er je hoofd binnen, dan gebeurt dit op eigen risico, want ook vandaag huizen er nog gevederde vrienden in het massieve bouwwerk.
Lo heeft zich de laatste jaren toegelegd op cultuur. Alles straalt netheid uit. En toch… je moet zo'n kunstproject maar opzetten in volle platteland.
Tegen de middag worden we in cultureel centrum 'Lauka' verwacht. Met de zoete geur van Destrooper wafeltjes drentelen we naar binnen. Omdat het binnenskamers te warm is, zoeken we de kleine achtertuin op.
Violette Vansteelandt moet niet naar haar woorden zoeken om aan 'Nestor', het NEtwerk voor STeun aan Ouderen in Ruraal gebied, onze tweede groene pluim uit te reiken. Voorzitter Marc Paelinck neemt ze in ontvangst en oud-burgemeester François Van Heule belooft er zorg voor te dragen.

In stedelijke gebieden is ouderenzorg al lang uitgebouwd, maar op het platteland zijn hulp en ondersteuning van zelfstandig wonende bejaarden geen evidentie. 'Nestor', een samenwerkingsverband tussen 4 gemeenten, levert in dat opzicht baanbrekend werk.
Na het gesproken woord volgt een gezellige drink met verse hapjes die er echt wel mogen zijn. Lo doet zijn naam van luilekkerstad alle eer aan. De voorzitter van het OCMW van Lo,Waut Cornette vervoegt ons wat later wegens onverwachte beroepsbezigheden

Ecoproject 'de Boot'

Na zo'n rijkelijke ontvangst is het moeilijk picknicken. De zelfbereide broodjes worden zonder veel overtuiging naar binnen gewerkt in de schaduw van de kerk. Met al die overvloed aan spijs en drank krijgt Anders GAan LEVen wel een heel bizarre invulling. Gaan we dit leventje nog tot morgennamiddag volhouden?

Via de historische Westpoort, met de taxus waaraan Julius Caesar ooit zijn paard zou hebben vastgebonden, rijden we richting Lovaart. We kiezen het jaagpad naar de Fintele, een knooppunt met de IJzer, waar ooit schepen bovengronds werden versleept, vanwege een niveauverschil. Thans is het er leuk pleisteren in een café-restaurant, maar vanwege al het voorgaande gaan we resoluut de andere kant op.
De zomerse IJzer biedt een gans ander beeld dan 's winters. Dan lopen her en der de laaggelegen 'broeken' onder en isoleren afgelegen hoeves van de buitenwereld.
Met onze gids Marleen gaan we op zoek naar 'de Boot', maar dat loopt niet van een leien dakje. Er is iets met de plannetjes, zodat we een hele omweg maken om uiteindelijk toch in Reninge te belanden. Boudewijn vraagt er een time out 'om het dorp te bekijken'. Via Noordschote geraken we uiteindelijk toch in Merkem-Drie Grachten, waar 'de Boot' (eigenlijk zijn het meerdere boten) van Kristien Hemmerechts partner liggen aangemeerd. Niet enkel de schepen zelf zijn ecologisch uitgerust, van hieruit kan je ook de wijde omgeving verkenning per (zonne)fiets, fluisterboot of kano. We laven ons aan een 'petrus' of een 'pilaarbijter' van brouwerij Bavik.
En dan is het nog even doortrekken om 'Briesland' te bereiken. Een verfrissende douche is vandaag meer dan welkom om de geleverde inspanningen te neutraliseren.
Buiten genieten we nog van een boerenspaghetti, met lekker veel groenten. Maar wanneer in een belendend stoppelveld een hete luchtballon zijn laatste adem uitblaast, laten we allemaal ons bord in de steek en staan te kijken of er plots twee aliens zijn neergedaald.
In de verte kondigt zich het onweer aan dat vannacht zal losbarsten.

Walter Decoene