Groen!Plus
Home | actie | Fietstocht Groen!Plus West-Vlaanderen

lettergrootte aanpassen

En ongenadig brandde de zon…

Alveringem - Vandaag nemen we afscheid van de hoppestad en van enkele vrienden die niet verder meefietsen. Er staan ook geen 'officiële' bezoeken op de agenda. Ons doel: vakantiehoeve Briesland in Alveringem, over de IJzer; dus écht 'bachten de Kupe'. En passant lassen we een smaaktest in bij de paters van Sint-Sixtus.

We beginnen aan de eerste dag écht fietsen. Gisteren en eergisteren was het nog op- en afstappen, vandaag mag er 'gepedaleerd' worden. Wind en zon zijn manifest aanwezig en drukken hun stempel op het verloop.
Omdat de trappisten van West-Vleteren gisteren uit de agenda werden geschrapt, bepleiten een paar dapperen bij leidster Violette een inhaalmanoeuvre. Met succes. Het eerste oriëntatiepunt wordt abdijcafé 'de Vrede'. Terplekke volgt een ernstige bierproef: is die Sixtus 12 (10,6°) wel het beste bier van de wereld, zoals ene YL beweert? Voor mij is -maar ik zal wel een chauvinist zijn- de blonde West-Vleteren de meest typische. En geef mij maar een trippel van West-Malle. Onbeneveld fietsen we verder, want de noen wenkt en -ook al werd er vanmorgen flink getafeld- toch laat enige honger zich alreeds voelen.
Slimme boeren pikken tegenwoordig wat graag een graantje mee van het hoevetoerisme. Zo ook de 'Schraevenacker'. Vader, moeder, dochter en tante verzorgen lekkere maaltijden, op het erf staat een wijtewagen voor toerbeurten in de ronde en er wordt ook logies aangeboden aan… paarden!


Afscheid van onze trouwe fluitenier

We nemen afscheid van Henri Vandenberghe die zijn fluitje doorgeeft aan Marleen. Zij doet vanaf nu de kop en waarschuwt voor alom loerende gevaren. Vanaf hier gaat het resoluut richting IJzer, vroeger een rivier die tot in Roesbrugge bevaren werd, thans enkel nog een waterloop die ruimte biedt aan de pleziervaart. Het is lekker fietsen langsheen het recent heraangelegd jaagpad. Maar er staat ook een stevige wind die, samen met een soms laaiende zon, sporen zal nalaten.
We bezoeken het George Grardmuseum in Gijverinkhove en deelgemeente van Alveringem. De in Doornik geboren beeldhouwer heeft er nooit gewoond, maar zijn beelden vonden er wel een ideaal onderkomen. Grard was bezeten door volle vrouwenfiguren. Liggend, zittend of naar de hemel reikend, zijn vrouwen vertonen een milde rondheid. Ze staan binnen en buiten opgesteld, leuk om er omheen te wandelen.
In de vooravond bereiken we vakantiehoeve 'Briesland', waar bijdehandse boerin Jocelyne ons in een no-time wegwijs maakt. Iedereen vindt algauw zijn plekje.
Kwart voor acht staan we klaar voor een koud avondbuffet in 'Carpe Diem'. De naam alleen al doet het beste vermoeden. En inderdaad er wacht ons een verfrissende luculusmaaltijd. De dame des huizes heeft er werk van gemaakt. Na het dessert -een dame blanche- en de koffie blijft er weinig animo om nog 'boerderijgolf' uit te proberen. Vermoeidheid zal er wel iets mee te maken hebben, hoewel… in 'Briesland' wordt door enkelen nog wel een fles witte wijn gekraakt.


Walter Decoene