Home | actie | Groen!Plus ontdekt Panneweel
lettergrootte aanpassen
Groen!Plus ontdekt Panneweel
Meerdonk - Groen!Plus Oost-Vlaanderen trok naar de Kreken van Saleghem, een gebied dat door Natuurpunt beheerd wordt. Sylvain Lockefeer
ontving hen en leidde hen rond. Het werd een ware ontdekking.
Wie naar Natuurhuis Panneweel wil, moet ofwel over GPS beschikken, ofwel goed met een wegenkaart kunnen omspringen. De Kreken van Saleghem
liggen niet direct binnen bude bewoonde wereld. En buiten wat extra zoekwerk is dat misschien maar best ook.
Gastheer Sylvain had trouwens zijn voorzorgen genomen. Zijn bezoekers werden netjes opgehaald aan het station van Sint-Niklaas.
Panneweel is een schitterend gelegen natuurhuis. Destijds kon Natuurpunt -toen nog De Wielewaal- eigendom en grond verwerven voor 5 miljoen
oude Belgische franken. Een hotelier bood 15 miljoen, maar de eigenaar, een homeopaat had meer vertrouwen in de natuurjongens.
Sylvain vertelt in een notendop de wordingsgeschiedenis van het krekengebied, een reliek van de IJstijd, die 10.000 jaar geleden afliep
en zichtbare sporen naliet in het landschap. Naast de kreken zijn er ook droge, zanderige gebieden, maar ook dijken die de laagten beschermen.
Ooit stond hier ook nog de abdij van Saleghem, waarvan men vermoedt dat de resten onder een bekend meubelcentrum schuilgaan.
Actief volkje
Natuurpunt Kreken van Saleghem blijkt een erg actief volkje te zijn. Om te beginnen onderhouden ze het hele natuurgebied, waarbij het
knotten van zo'n 800 wilgen wel het zwaarste doorweegt. Jaarlijks worden er 120 gekortwiekt, zodat men om de 5, 6 jaar helemaal rond is. De
Vriendenkring Panneweel organiseert ook elk jaar Open Schuurdagen, een Ambachtelijk Weekeind en een drukbezochte boekenmarkt.
Een rondgang in de boomgaard naast het natuurhuis levert een zestigtal verschillende fruitbomen op. Allemaal hoogstammen, waarvan de meesten
vergeten appel- en perenrassen voortbrengen. Dit jaar staat er enorm veel fruit op de bomen. 'Het zal niet lang meer duren, of we moeten
sommige bomen stutten', waarschuwt Sylvain.
Na een spie taart en een hartige kop koffie leidt hij ons rond in de omgeving. Eerst krijgen we twee plassen met koeien rondom te zien.
Dit is het weidegebied Konijnepijpen dat aan een geul grenst. Vervolgens betreden we het Panneweel zelf, een bosrijk gebied met daarin
verscholen een poel die langzaam verlandt. De bloemen- en plantenrijkdom is er heel opvallend. We bewandelen verder een stuk Krekeldijk
die ons bij stuk recent verworven brengt. 'Dit was 3 jaar geleden nog een maïsveld', licht Sylvain toe.
Ook dat is een van de taken die Natuurpunt zich toe-eigent: gronden verwerven en zo verbindingen realiseren tussen bestaande natuurgebiedjes.
Soep was zuur
Bij onze terugkeer in het Natuurhuis genieten we buiten eerst nog van een frisse Gageleer, een biertje dat speciaal voor Natuurpunt
gebrouwen wordt. In plaats dure hop wordt er -net zoals vroeger in de arme Kempen- gagel gebruikt om het bier zijn bitterheid te bezorgen en het te vrijwaren voor bederf.
Andrea, Sylvains echtgenote, heeft voor een smakelijke broodmaaltijd, met biobeleg gezorgd. Jammer genoeg is de soep die ze speciaal voor ons had
bereid slecht geworden. We laten het niet aan ons hart komen en smullen van de lekkere broodsoorten.
Bij het afscheid nemen, zijn we er zeker van dat we hier terugkeren. Zo'n groene oase van rust, waar alleen de wind door de bomen blaast, vind je haast nergens meer.
Walter Decoene
(Meer over natuurgebied en Panneweel vind je op www.panneweel.be)
