Home | actie | 'Waardig sterven' kan nog beter lettergrootte aanpassen'Waardig sterven' kan nog beter
Brussel - GroenPlus heeft de goede gewoonte zijn maandelijkse bestuurs-vergadering op te smukken met een interessante
presentatie of debat. Voor de eerste vergadering van het nieuwe jaar nodigde het Leon Favyts (Recht op Waardig Sterven)
uit. Ook Jan Coel (Palliatief Netwerk Arrondissement Leuven) en Magda Aelvoet droegen hun steentje bij tot een informatieve gedachtewisseling.
'Waardig Sterven', het is niet direct een opwekkend onderwerp om een jaarwerking mee te beginnen. Toch haalde de maandelijkse GroenPlus-vergadering
er enkele niet-bestuursleden mee naar Brussel. (Overigens dient gesteld dat het altijd om open vergaderingen gaat die door elk Groenlid kunnen worden bijgewoond.)
Leon Favyts (RWS) heeft het ganse dossier van begin af aan gevolgd. Het valt hem dan ook niet moeilijk om in goed afgelijnde bewoordingen een beeld te schetsen
van de evolutie tot op heden. Vooreerst waarschuwt hij ervoor euthanasie niet te verwarren met terminale sedatie, een behandeling waarbij men het leven z.g. menswaardig
beëindigt door het bewustzijn uit te schakelen tot de dood vanzelf volgt.
Met de huidige euthanasiewetgeving is natuurlijk al heel wat bereikt, maar er blijven leemten. Zo vindt Favyts o.m. een uitbreiding naar minderjarigen
en naar patiënten met een voorafgaande wilsbeschikking (die later dementeren) meer dan wenselijk. Ook verwacht hij een duidelijk standpunt van de
(katholieke) ziekenhuizen om de bestaande onzekerheid voor de patiënt weg te nemen.
'Voor wie het leven er bijna geweest is'
Jan Coel heeft als directeur van een RVT ervaring met zowel euthanasie als palliatieve zorg. Hij haalt een viertal cases aan waaruit we
kunnen afleiden hoe de problematiek zich in de praktijk voordoet. En die valt niet altijd in een wettekst te vatten. Voor wie het leven
er bijna geweest is, maar ook voor wie er (als familie) mee geconfronteerd wordt, verandert er soms veel. Worden eerder ingenomen standpunten
plots onzeker en komen tot dan onderdrukte wensen en verwachtingen plots aan de oppervlakte.
Coel is duidelijk een man van de praktijk, wat niet belet dat ook hij vragende partij is van een zo duidelijk mogelijke, bij de realiteit aansluitende wetgeving.
Magda Aelvoet is, sinds ze politiek non actief is, actief betrokken bij de Koning Boudewijnstichting (KBS). Ze wijst er vooraf op dat de Benelux als
enige over een wettelijke euthanasiewetgeving beschikt. In sommige landen, zoals bv. in Frankrijk, is het zelfs not done om over het probleem te praten!
De KBS houdt zich o.a. met dementie en levensbeëindiging bezig. Dat gebeurt in 'focusgroepen' bestaande uit 8 à 12 mensen die op verschillende manier
met deze problematieken geconfronteerd worden.
Tijdig nadenken over later
Magda bevestigt de mening van Coen, met name dat dient rekening gehouden met variërende of evoluerende wilsbeschikkingen. Ze wijst ook
op het belang om tijdig over later na te denken en om de nodige schikkingen te treffen. Daarbij moet het gesprek over de dood ook opnieuw
een plaats krijgen, wat zeker zo belangrijk is als een verruiming van de wet.
Uit de daarop volgende vraagstelling leren we nog 'dat Groen zich in deze discussie zou moeten laten horen'. Jan Cuyckens is van oordeel
dat meer aandacht dient besteed aan het emotionele in de besluitvorming. En Sylvain Lockefeer legt de link naar vereenzaming als
maatschappelijk probleem. Wat dan weer een pleidooi is voor andere woonvormen.
