Groen!Plus
Home | actie | Ecolo+ neemt een kijkje bij Groen!Plus

lettergrootte aanpassen

Ecolo+ en Groen!Plus verbroederen op 't Eilandje

Antwerpen - Het zat er aan te komen. Na een bezoek van Groen!Plus aan Ecolo+ in Waals Brabant, kon een tegenbezoek niet uitblijven. Groen!Plus stelde vragen over het succes van Ecolo en we vroegen ons af wat we daaruit kunnen leren. Samen ontdekten we 't Eilandje', momenteel Antwerpens 'place to be'.

Ecolo+ en Groen!Plus

Het was wel even uitkijken in de 'loopgraven' die tijdelijk de Statiestraat teisteren, maar uiteindelijk raakten alle treinreizigers veilig en wel in Chapo. Daar wachtten koffie, thee en croissants. Bij het uitbezoek in Ittre was het (door tijdsgebrek) niet tot een dialoog gekomen. Groen!Plus wou er dus dit keer mee starten. Paul Pataer wierp zich op als een goede gespreksleider en had het er uiteindelijk niet erg moeilijk mee. De vraag naar het succes van Ecolo in Brussel en Wallonië vond gewillig gehoor bij onze Franstalige vrienden. Naast het charisma van Jean-Michel Javaux en de schandalen binnen de PS stipte Jean-Luc Bastin nog enkele andere redenen aan. Zo het feit dat er in Franstalig België 'slechts' 4 grotere partijen zijn; dat Ecolo geen vrienden, maar ook geen politieke vijanden telt en dus met zowel PS als MR 'on speaking terms' is. En finaal, dat het discours van Ecolo ook in de pers wordt overgenomen.

Ecolo+ en Groen!Plus

Uiteraard verdient dit succesverhaal ook enige nuance en die brachten onze Franstalige vrienden zelf aan. Net voor de verkiezing bestond er bij progressieve kiezers toch enige terughoudendheid. Zou een stem voor Ecolo, ten nadele van de PS, niet in de kaart spelen van Didier Reynders en zijn MR? En verder, was Jean-Mi niet té goeie maatjes met diezelfde MR? (Waarbij onze Franstalige vrienden de indruk hebben dat de Waalse liberalen toch iets linkser zijn dat Open VLD.) Stel dat Ecolo zou samengaan met Reynders, zou het sociaal programma er dan niet onder lijden? (Meer dan de helft van de kiezers koos voor Ecolo om andere programmapunten dan het milieu!)


Ecolo+ en Groen!Plus

Zelfs MR-kiezers liepen over naar Ecolo

Merkwaardig is wel dat Ecolo niet enkel PS-, maar ook MR-kiezers wist aan te trekken. Roald Wyckmans heeft er een gedeeltelijke verklaring voor: Draai of keer het zoals je wil, Ecolo blijft in Franstalig België de jongste partij. Ook speelt, zoals gezegd, het beperkte partijaanbod. Als je maar met 4 bent, word je makkelijker uitgenodigd in de studio! Marc Hordies verwijst naar de lokale bondgenootschappen. In Brussel bv. waar Ecolo samen met de MR regeert. Maar ook in kleinere lokaliteiten, waar men mekaar vond rond een door Ecolo geïnspireerd programma. Het doet eventjes denken aan de regerings- deelname van Groen! in het Brussels Gewest. Ook daar is de groene ambitie zeer groot. Zat Groen!Plus enkel maar te luisteren? Neen, er kwamen ook tegenwerpingen en vragen van de collega's. Hugo Van Dienderen wees op de concurrentie tussen Groen! en SP.a dat zich, na de afkalving naar rechts, een aantal groene thema's aanmat, om onze kiezers af te snoepen. En Tony Cooreman vroeg zich (terecht) af of de Ecolokiezer het wel zal pikken dat Ecolo nu geen 'nee' meer zegt tegen het langer openhouden van de kerncentrales. Niet zozeer bij de kiezer, wel bij de militanten leeft nogal wat frustratie omwille het opgeven van bepaalde standpunten. Roald Wyckmans geeft ook toe dat Javaux het slachtoffer kan worden van zijn eigen succes. Niettemin vaart Ecolo zijn eigen koers, met een verfrissend discours. Groen! kan er enkel maar van leren door zijn eigen profiel aan te scherpen. Waarop Paul Pataer er met een plezante noot een punt achter zet: 'Morgen verkiezen we onze eigen Javaux!'.

Ecolo+ en Groen!Plus Ecolo+ en Groen!Plus

In de namiddag toert het gezelschap rond op het Eilandje, zeg maar de Antwerpse Docklands, waar naast peperdure lofts in oude pakhuizen stilaan ook een stuk stads-vernieuwing tot stand komt. En waar iconen als het Museum aan de Stroom (2010) en het Museum van de Migratie (2012) verrijzen die een nieuwe dynamiek op gang trekken.


Walter Decoene