Home | info | Groen!-plus-Ecolo palmt Gent in lettergrootte aanpassen Groen!-plus-Ecolo palmt Gent in Gent - Na Ittre en omgeving (in Waals Brabant) en het Eilandje (in Antwerpen) is Gent de uitgelezen plek voor een verbroedering tussen 28 senioren van Groen! en van Ecolo. Boudewijn Van Belle en Paul Pataer nemen de honneurs waar en tonen zich waardige gastheren. Op de agenda staat een goed uitgekiend, maar finaal te zwaar programma. Maar dat is niet van aard om de pret te drukken. Het is 10 uur en aan het GEC -een ecologisch eet- en drinkcafé naast Sint-Pieters- Station- loodst Boudewijn de laatste bezoekers binnen. De koffie doet goed en maakt meteen de tongen los. 'Wie gaat er mee met de tram naar de Bijloke?', wil Paul weten. Zijn vraag verdeelt de groep in twee. En wie bereikt eerst het nieuwe STAdsMuseum? Met de tram gaat het sneller. In het STAM treffen we een hypermodern museum in een historische site. De vroegere ziekenzaal herbergt nu een muziekcentrum, annex bibliotheek. De eerste indruk is er een van 'een kaal museum', waarbij de oude gewelven contrasteren met het glas van de nieuwbouw. Maar gaandeweg valt er veel meer te ontdekken, in zoverre dat -zoveel is duidelijk- een tweede bezoek zich weldra opdringt. Het STAM is door en door Gents en daarin mocht de roof van van Eycks 'Rechtvaardige Rechters' zeker niet ontbreken. Onze officiële gids, Rudy Pieters, merkt terecht op dat die roof om toeristische redenen nooit mag opgelost worden! Naar een federatie Brussel-Vlaanderen? Na het bezoek aan het STAM liggen twee bootjes klaar op de Leie. Die brengen het gezelschap naar de Graslei die er op dat moment nog rustig bijligt. Via de Korenmarkt belanden we in het Groot Vleeshuis. Onder de met ganzenvet ingestreken hammen die het plafond sieren genieten we van een heerlijke Gentse waterzooi. Moet er tijdens een ontmoeting tussen Groen! en Ecolo ook niet over politiek gepraat worden? Paul Pataer probeert met een vraagje over de recente federatie Brussel-Wallonië een minidebat uit te lokken, maar niemand bijt. Een Vlaams-Brusselse tegenhanger is misschien wel een idee, maar Groen! -dat in dit gezelschap in de minderheid is- ligt er kennelijk niet van wakker. Een Geraardsbergens mattentaartje rondt het etentje af. Op naar de Vrijdagmarkt waar we samentroepen rond het beeld van Jakob van Artevelde. Grote naam in de Gentse geschiedenis, hoewel die voor hemzelf faliekant uitdraaide. Artevelde trok uiteindelijk de foute (Engelse) kaart en dat werd hem door zijn achterban niet in dank afgenomen. Hij werd met een hakbijl een kopje kleiner gemaakt maar kreeg in de 19de eeuw wel eerherstel en een standbeeld. Vlaamse Migranten naar Wallonië (1850-2000) Het valt op hoe goed de officiële en de officieuze gids mekaar aanvullen. Regelmatig neemt Paul Pataer het woord over en lardeert met eigen wetenschap de toelichting van Rudy Pieters. Zo wordt moeiteloos een link gelegd naar socialisme en arbeidersstrijd, gesymboliseerd door Eduard Anseele en de Gentse Vooruit. Ineens duikt ook de naam Pierre De Geyter op. Wie kent deze man? Stilte alom. Blijkt dat Gentenaar De Geyter de componist van de Internationale is. Paul snuift interesse en wil meteen een ommetje maken langs De Geyters standbeeld, maar Boudewijn roept to t de orde. We worden ook nog in het Caermersklooster verwacht. Daar (in het Patershol) loopt nog tot 12 juni de interessante tentoonstelling 'Vlaamse Migranten naar Wallonië (1850-2000)'. In tegenstelling met wat we vermoeden -en wat in bepaalde kringen nog altijd wordt beweerd- pasten Vlaamse inwijkelingen in Wallonië -boeren en mijnwerkers zochten er een beter leven- zich niet zomaar klakkeloos aan. Religieuze en taalkundige genootschappen ijverden er jarenlang voor het behoud van de eigen taal. Ook de strijd tegen het moreel verval stond hoog in het vaandel geschreven. Diehards zingen internationale bij beeld Pierre De Geyter Het programma vermeldt nog een afscheidsdrank in de schaduw van het Gravensteen. Maar die moeten onze Franstalige vrienden tegoed houden. Elke Decruynaere -na het afscheid van Vera Dua- de nieuwe fractieleider van Groen! in de Gentse gemeenteraad krijgt het laatste woord. Waar al bijna de hele dag Frans is gesproken, traint Elke onze Ecolovrienden in de taal van Vondel. Een beetje vermoeid ogend (door haar hoog-zwangere toestand?) schetst ze de positie van Groen! in de Gentse politiek. De partij zit er al 25 jaar in de oppositie, maar weegt af en toe wel op het roodblauwe beleid. Zo kon Groen! -middels een petitie- een ondergrondse parking verhinderen in het centrum en werd ook een fietsbeleidsplan doorgedrukt. Elkes uiteenzetting wordt afgerond met stevige borrel. Wie dacht dat daarna het afscheid was aangebroken, komt bedrogen uit. Een zestal diehards begeeft zich o.l.v. Paul Pataer naar het standbeeld van Pierre De Geyter. Dat staat wat verloren opgesteld bij het MIAT, het Museum voor Industriële Archeologie en Textiel. (Alweer een interessante collectie waarvoor we eens naar de Arteveldestad moeten terugkeren.) Vermits een gedenkplaat tekst en muziek vermeldt, valt het ons niet moeilijk gezamenlijk de Internationale aan te heffen. Gelukkig hoort niemand in de buurt hoe vals we zingen… Walter Decoene