Kapelle-op-den-Bos - Al voor de 4de keer is zondag de Memorial Willy Vanderstappen gestapt en gefietst. Willy overleed in 2007 aan asbestose. Jaarlijks
worden hij en talloze andere asbestslachtoffers herdacht. Acht Groen!Plussers stapten of fietsten mee.
Vorig jaar was het herfstig koud, maar zondag scheen er een heerlijk najaarszonnetje. Op de speelplaats van het Sint-Godelieve-instituut
verzamelden vanaf 11 uur de vrienden en bekenden van Willy en (helaas!) vele anderen.
Voor ons is Willy Vanderstappen o.a. bekend als Groen! provincieraadslid, maar in het dagelijkse leven was hij zoveel meer. In de deelnemingsbrochure
zegt webmaster Jan Mertens het zo: 'Door zoveel mensen gekend en geliefd te mogen zijn, en in zoveel beelden en herinneringen te mogen blijven wonen, dat is een mooi leven. Al wie
hier is heeft beelden van Willy en zij bewegen in deze wirwar van mensen.
Willy als Chiroman, steeds geweest en steeds gebleven.
Willy als leraar, met veel liefde voor zijn leerlingen.
Willy als ecologist, gedreven in een partij, de raad en een kabinet.
Willy als klusser, tussen alle dingen die nog gemaakt kunnen worden.
Willy in zijn tuin, zijn pa-pa-paradijs op aarde.
Willy als man, papa en opa, tussen mensen waar hij zoveel van houdt…
En er zijn nog zoveel andere Willy's. Ze zijn allemaal hier. Wat ze met elkaar delen? Ze houden allemaal van het leven. Ze fietsen met ons mee. In een
tocht die nooit voorbij zal gaan.'
Met appel en fietspomp
En dan is er de Memorial. Mia kiest voor 30km fietsen en gaat als eerste aan de haal. Fons houdt het op 10km stappen, want hij wist geen
fiets te versieren. Wijzelf -Anjes, Elka, Gerda, Joan, Nicole en onder-getekende- bereiden ons met een 'kuitenbijter' voor op 20km fietsen.
Over die 'kuitenbijter' vertelt (peter van de Memorial) Jean Blaute het volgende: 'Kuitenbijter is een artisanaal product van microbrouwerij Den Triest uit Kapelle-op-den-Bos. Het is een ongefilterde kriek op basis
van 75% gerst en 25% tarwe. Na de hoofdgisting wordt er 30% kriekensap toegevoegd en wordt het bekomen mengsel terug in gisting gezet, om
de suikers van de krieken te vergisten.
Na 1 week gaat het bier in de lagering om de smaken van bier en kriek samen te brengen.
Na 3 weken lageren is het bier klaar voor de botteling op champagnefles. Hier ondergaat het bier een hergisting in de fles.
Nog 2 weken later is het klaar voor consumptie.'
We krijgen een sticker en een mooi uitgetekend rijplannetje toegestopt en beginnen aan onze 20km. Het ritme is gezapig, want we hebben al de tijd en
willen ook wat van het mooie weer en het landschap genieten.
'Elk jaar verschilt het parcours', weet Gerda, 'want de inrichters willen hun streek ook een beetje in de kijker zetten'. Zelf passeren we het landelijke
Nieuwenrode, maar de deelnemers aan de 30km doen ook Meise en Wolvertem aan. Op het keerpunt, in Sint-Brixius-Rode, krijgt iedereen een sappige appel
toebedeeld. De warme najaarszon doet ons een lommerrijk plekje opzoeken om hem soldaat te maken.
Zelf blijven we van fietspech verstoken, maar even later zien we een koppel langs de weg staan. Platte tube. 'En 't was nog wel een nieuwe', verzekert de
onfortuinlijke eigenaar. Joan heeft altijd zijn magisch materiaalzakje bij. En ook al gaat het kennelijk om een hardleerse bandbreuk, hij krijgt ze onder controle.
Met de wind in de rug zakken we terug af naar Kapelle-op-den-Bos. De speelplaats van het Sint-Godelieve-instituut zit vol
blije deelnemers. Op een geïmproviseerd podium speelt een gitarenduo folky music. Gelukkig is er nog 'kuitenbijter' om eventjes na
te kaarten. Volgend jaar keren we terug voor de 5de editie!
