Houthalen - Dag twee viel al bij toch nog zwaarder uit dan onze gids beloofd had. Met nog eens de uitreiking
van drie groene pluimen. En in de namiddag ook drie bandbreuken. Vakantiecentrum 'Bosberg' werd dan ook
binnengefietst als een ruim verdiende oase.
Zonder Paul -die tijdelijk terugkeerde naar familie- werd de tweede etappe ingezet. Bestemming 'Nationale
Boomgaardenstichting' (NBS) in Vliermaal. Ook nu weer werden we al direct getrakteerd op enkele felle
kuitenbijter. We waren dan ook blij dat we in Vliermaal eventjes konden verpozen. Daar wachten ons Rik en
Leen, die van dan af onze groene equipe zouden vervoegen.
Ludo Royen is een vlotte prater. En ware het niet dat Johan Danen te kennen gaf 'dat we ook een groene pluim
gingen uitreiken', de man was blijven vertellen over de jarenlange inspanningen van NBS om de hoogstamfruitboom
in ere te herstellen. Na de lancering van de EU-richtlijn tot het kappen van alle hoogstammen ontstond
wonderwel een tegenbeweging om de soort tegen de opgedrongen laagstam -makkelijker te kweken en ook beter
geschikt om… te spuiten!- te verdedigen.
Onder hoogstam kon je vroeger koeien laten grazen en ze boden ook een betere opbrengst voor de bereiding
van appel- en perenstroop. Die argumenten vielen zo'n 20 jaar geleden weg, maar met het verdwijnen van
de hoogstam dreigde ook de diversiteit van rassen weg te vallen. En dat was nu precies de reden waarom
de NBS werd opgericht.
De verdediging van genetisch materiaal tegenover het kortzichtig gewin van een gereduceerd aantal
fruitrassen was voor Hugo Van Dienderen dan ook de reden om NBS met een pluim te bedenken.
Uitgesteld, maar niet verloren
Vorig jaar passeerden we pas in de vooravond voorbij dagcentrum en sociaal project 'De Wroeter'. Er stond
toen ook geen groene pluim op de agenda. Maar na een kort blitzbezoek voelden we ons zo aangesproken, dat
De Wroeter dit jaar niet op ons lijstje mocht ontbreken.
Na een kop koffie met versgebakken koekjes maakten we een rondgang in de keuken, waar dagelijks verse
maaltijden worden bereid voor werknemers en bezoekers; de bakkerij die voor smakelijk brood en lekker
gebak zorgt en -zeker in de zomer- de confituurmakerij.
In De Wroeter krijgen mensen met een zekere beperking de kans om zich zinvol in te zetten.
Voor Groen!Plus de reden om ook dit initiatief -dat ook al zo'n 26 jaar bestaat- met een pluim te bedenken.
Bij het verlaten van De Wroeter stelt zich voor gids Pierre de prangende vraag 'of we nu verder de Pruimenroute'
gaan volgen. Op dat moment hebben we van deze 'voortvarende vrucht' al ruimschoots (en onder verschillende
vormen) genoten. Keuze voor de Pruimenroute houdt dus wel zekere risico's in.
In Diepenbeek slaat het noodlot toe. Leen -nauwelijks gelanceerd- rijdt plat. Terwijl de rest van het
gezelschap geniet van een frisse pint wordt elders in het dorp een fietshersteller gezocht en gevonden. Eilaas,
bij ons vertrek stellen Walter en Marian vast dat ze allebei ook met een platte tube gezegend zijn.
Ivo en kompaan Bert, de mannen van de bezemwagen, komen erbij te pas en de twee onfortuinlijke renners worden
opgepikt.
In de namiddag wordt het parcours stilaan vlakker en dat wordt ruim geapprecieerd, anders was een etappe
van 54km zeker onmogelijk geweest.
Bosberg
Bosberg, het is een woord dat sportievelingen een beetje afschrikt. In Oost-Vlaanderen een geduchte helling in het parcours van de Ronde van Vlaanderen, in het Limburgse Houthalen gelukkig een rustig gelegen vakantieoord voor het gezin, maar ook voor vermoeide senioren die hun ledematen enige rust willen gunnen.
Na een verfrissende douche en een gezonde maaltijd is het verzamelen geblazen op het terras. Een voor een sijpelen de leden van Milieugroep De Mangelbeek binnen. Ook Groen!voorzitter maakt zijn opwachting. De fotograaf van 'Het Belang' lokt de groep naar een nabijgelegen berm en flits er enkele keren geducht op los. Dan is het tijd voor woord en wederwoord. De milieugroep ontvangt de laatste pluim van de dag voor zijn niet aflatende actie voor de Mangelbeek, een zijriviertje van de Demer, dat een corridor vormt tussen de militaire domeinen van Leopoldsburg en Helchteren. Op een bepaald moment werd dit interessante natuurgebied bedreigd door 'de Noord-Zuidverbinding', een ringweg met voor- en tegenstanders.
Na de uitreiking van de pluim werd nog geruime tijd verbroederd en nagekaart.