Home | actie | Groene pluimentochten 2010_dag 1
lettergrootte aanpassen
Eerste pluimendag eindigt in Italiaans dansfeestje
Heusden-Zolder - Liefst 3 Groene Pluimen sierden de eerste dag van Groen!Plus Limburg. Een bescheiden, maar levendig ploegje fietsers trok er
zich op gang vanuit het Brabantse Diest. Na uitreiking van de 3de pluin werd in buurthuis La Baracca aangeschoven voor een heuse Italiaanse maaltijd,
met life gezang er bovenop. De weergoden hielden zich gelukkig gedeisd.
Slechts 7 fietsers telt het groepje dat donderdagmorgen vertrekt vanuit Diest, richting Heusden-Zolder. Wat een verschil met de 26 tweewielers die 3 weken
eerder in Gent van start gingen. Maar hoe gezellig en overzichtelijk die kleinschaligheid. En hoe gemakkelijk om het hele groepje op een foto vast te leggen.
Gezapig freewheelend verlaten we Diest. Rondom ons de broeken, waar de Witte destijds zottebolde. Was de hemel in Antwerpen nog smetteloos blauw, hier raken
we gaandeweg meer ingesloten door wolken. Een eerste regenbui kan dan ook niet lang uitblijven. Gelukkig is er een autostradebrug om onder te schuilen.
We rijden langs de Demer, waar een jonge ezel ons verwelkomt met zijn fantasieloos gebalk. Even later houden we halt aan het Schulensmeer, een prachtig recreatie- annex
natuurgebied. Piet Rymen en Vrienden van het Schulensbroek wachten er ons op. Na de picknick reikt Johan Danen een eerste Groene Pluim uit. In en rond het Schulensbroek
gebeuren tal van activiteiten. De Vrienden beheren er een natuurgebied van zo'n 400ha. En alles gebeurt in samenwerking en overleg met de plaatselijke boeren.
Er wordt ook een 'Broekkrant' uitgegeven en de jeugd is er actief in een 'Broekbrigade'. Piet Rymen coördineert verder het natuurbeheer en -herstel.
Een kudde schapen en een 20-tal koeien zorgen voor de nodige begrazing. En dit zijn slechts enkele elementen uit de werking van de Vrienden. De uitgereikte pluim is dan ook meer dan verdiend.
Groen! Lummen groeit langzaam maar zeker
We fietsen verder onder leiding van Eddy Horion, samen met Klara Bulckens gangmaker van Groen! Lummen. Onderweg houden we enkele keren halt voor een woordje toelichting. Aan de
vijvers van Schalbroek is onder impuls van de volgende pluimlaureaat veel werk verricht.
In het rustige centrum van Lummen kijken enkele terrasjesmensen raar op als 'the Magnificent Seven' er hun opwachting maken. We houden halt voor het gemeentehuis en worden
er verwelkomd door Guido Huygens, bloedbroeder van Piet Rymen en evenals hij een milieuactieve duizendpoot. Zo maakte hij een inventaris op van de talrijke kasteelparken, herstelde
hij een ijskelder in ere en was jarenlang de drijvende kracht van de werkgroep Ecologie. Huygens kon jarenlang zonder politiek etiket samenwerken met het gemeentebestuur, maar sinds
2006 is daar een einde aan gekomen. Toch is hij geen voorstander van een Groen!fractie in de gemeenteraad, wat spontaan een wederwoord uitlokt van Groen!Plusvoorzitter Hugo Van Dienderen
die de kansen van een goed gerichte oppositie verduidelijkt. Deze 2de pluimuitreiking wordt afgerond met een gemoedelijke drink in een gemeentelijk prieeltje.
Antipasta in buurthuis 'La Baracca'
En dan gaat het in een ruk naar hotel Soete-Wey, waar we twee nachten lang ons hoofd zullen te ruste leggen.
Bij een fris glaasje witte wijn maken we eerst wat nader kennis, om vervolgens in de wagen te stappen en ons naar buurthuis 'La Baracca' in Heusden-Zolder te begeven. Daar is Jac De Bruyn aan de eer. Hij ontvangt de 3de pluim van de dag voor zijn levenslange gedreven inzet voor 3de wereld, migranten, basisdemocratie, pleeggezinnen en… senioren. In 'La Baracca', duidelijk een pleisterplaats voor 2de en 3de generatie Italianen, wacht ons een hele ploeg sympathisanten. We gaan samen aan tafel en vergrijpen ons aan de antipasta. Wanneer we denken dat het eetfestijn afgelopen is, begint het maar pas. Een dampende schotel tagliatelli wordt voor onze neuse neergezet. Daar kunnen we moeilijk nee tegen zeggen, maar ook dit nog wegwerken is een ander klus. Een oude Italiaan vergast ons op Napolitaanse en andere deuntjes die hij opluistert met bijpassend zangwerk. Vincenzo -want zo heet de leukerd- krijgt regelmatig aanmoedigingen van het aanwezige publiek.
Ik verlaat het feestgedruis voortijdig om dit etappeverslag aan het klavier toe te vertrouwen. Limburg heeft ons eens te meer verrast, en dat niet enkel met zijn prachtige fietspaden.
