Home | ecolo | Groen!Plus neemt een kijkje bij Ecolo

---

lettergrootte aanpassen

---

Groen!Plus neemt een kijkje bij Ecolo

Heer-sur-Meuse - Net als Groen!- zien Ecolo-leden mekaar tijdens een verlengd zomerweekend, eind augustus. Boudewijn Van Belle en Walter Decoene schreven zich in en gingen kijken hoe verschillend Ecolo tewerk gaat. Het veelzijdige aanbod en de hartelijke sfeer verrasten hen. Dit is hun relaas.

Een beige bestelwagen pikt ons op bij het station van Dinant. Het domein Massembre, waar de Rencontres Ecologiques d'Eté (REE) doorgaan, ligt dan ook 'en pleine nature' en is niet zo makkelijk met de TEC (de Waalse Lijn) te bereiken.
Het domein kijkt van op een heuvelflank neer op de prachtige omgeving. Een veelheid aan chalets herbergt er slaap- en vergaderruimten. In de verte bespeuren we een imposante rookpluim. De kerncentrale van Chooz.
Het onthaal verloopt zeer hartelijk. Twee gewone Groen!Plusleden die naar de REE komen, du jamais vu! (Overigens: wie heeft er in Nieuwpoort gemerkt dat er ook daar twee leden van Ecolo+ het zomerweekeind hebben bijgewoond?)
In de chalet 'Cascatelles' krijgen we een piepkleine kamer toegewezen. Elk chalet draagt de naam van een deelgemeente of een bezienswaardigheid uit de streek. Gelukkig vermeldt ons programmaboekje een plannetje om niet verloren te lopen.
Vrijdagavond begint al direct met zware kost. Toch zoeken een vijftigtal diehards naar 'de plaats van de alternatieve economie in de ecologische transitie'. Voor onze bescheiden taalkennis gaat de uitleg van ULB-prof Marek Hudon af en toe iets te ver. Toch blijft er hier en daar wel iets hangen.

Zwoegen in het 'atelier' of op de 'chantier'

Pas zaterdagmiddag komt het gros van de deelnemers opdagen. Tegen de avond tellen we zo'n 350 vaste klanten. Opvallend: heel veel jonge koppels met (kleine) kinderen. Voor het jeugdige volkje is vijf dagen lang een goed begeleid programma uitgewerkt.
Zelf krijgen we de keuze uit negen 'ateliers' en evenveel 'chantiers'. (Naar Massembre ga je niet om te luilakken, je komt er om te 'werken'!) Boudewijn pikt er 'Ontwikkeling van stads-, wijk en duurzame buurtprojecten' uit en keert tegen de middag heel enthousiast terug. Het komt erop neer dat een stad als Parijs volledig herdacht, voor een stuk afgebroken en heringericht wordt. Als fotograaf kies ik voor 'Slow Photography'. Naar analogie met 'slow food' is het een fotografische tegenbeweging die niet de hightech van de camera, maar de aandacht voor het onderwerp centraal stelt. Praten met de persoon die je wil portretteren, duidelijk weten wat en hoe je iets gaat fotograferen. Daardoor maakt het allemaal veel boeiender dan dat je zomaar afdrukt en registreert.
Na de middag kan al wie dat wil mee gaan wandelen in de weidse omgeving. Af en toe houden we eventjes halt en genieten van het mooie landschap. Over de bloemetjes en de bijtjes, geen woord! Wel hoor ik een paar jongeren een boom opzetten over duurzame bouwmaterialen en plaatsing van zonnepanelen
Naar het einde van onze wandeling verzeilen we bijna in een onweer. Gelukkig ligt de kern elders en komen we er vanaf met een nat pak.

'Ma déclaration d'humour'

In de vooravond is er 'l'apéritif des nouveaux'. Ecolo-pionier José Daras en co-presidente Sara Turine maken tijd voor de nieuwkomers, zij die voor het eerst de Rencontres meemaken. Op onze herkenningsbadge prijkt een klein zonnetje, zodat iedereen direct merkt dat we mogelijk wat hulp kunnen gebruiken.
Later op de avond brengt Bruno Coppens zijn 'déclaration d'humour', een vuurwerk van woordspelingen en geestigheden, waarbij zowel Bart De Wever als Franstalige politici het moeten ontgelden. Een volle 'grande salle' plooit bij momenten dubbel. Wij pikken hier en daar een geestigheid op en lachen voor de rest mee met de goegemeente.
Daarna feest het jonge volk verder door tot in de vroege uurtjes. Karaoke en samenzang op bekende tunes dringen door tot in de bar. De boog kan immers niet altijd gespannen staan. En na het zwoegen op de 'chantier' of in het 'atelier' laadt men de batterijen op!

Vrienden ontmoeten op het 'dorpsplein'

Zondagmorgen verrijst er stukje bij beetje een tweetalig 'dorpsplein/place du village', met tenten en stalletjes. Niet enkel van actiegroepen, maar ook 'locales', plaatselijke Ecolokernen vinden er een plaatsje. Ze pakken er uit met zelfbereide streekgerechten en prijzen hun lokale biertjes aan.
Als lid van Ecolo ga ik op zoek naar mensen van mijn eigen 'locale'. Die komen uit Nassogne, een fusiegemeente op de grens van Namen met Luxemburg. (Wijlen mijn Waalse grootvader was daarvan afkomstig.) Ik ontmoet Philippe Ducate, secretaris van Ecolo Nassogne en perfect tweetalig. Ook gemeenteraadslid Véronique Burnotte en provincieraadslid Christina Dewart praten een aardig mondje Nederlands. Nassogne blijkt een kleine maar actieve 'locale' te zijn. Met zowel een laagdrempelige paaseieren-zoektocht in het bos, als de politieke inzet voor het voortbestaan van een regionaal slachthuis.
Tussendoor genieten we van een 'tomate farcie' uit Welkenraedt en een 'quiche' uit Tournai. Maar dan duiken onze vrienden van Ecolo+ op. Marc Hordies van Ecotopia en gemeenteraadslid Paul Perniaux (Ittre) komen ook een kijkje nemen op de gelegenheids-markt. We kennen hen van de contactgroep Ecolo-plus-Groen!, of van gezamenlijke acties. Samen heffen we een glas (streekbier) en plannen nieuwe acties.
Dit jaar hebben we Massembre voortijdig moeten verlaten, maar in 2012 keren we zeker terug. Want de Rencontres van Ecolo zijn een perfecte mix van veelzijdige vorming, goed gekruid debat en (ouderwetse?) gezelligheid.

Walter Decoene