Home | actie | wandelparken lettergrootte aanpassen Wandelparken erg belangrijk voor senioren Brussel - Omtrent de z.g. 'heraanleg' van het Antwerps stadspark is momenteel heel wat te doen. De stad wou het park eerst 'heraanleggen', maar na stevig protest van de bevolking veranderde dat in 'vernieuwen'. Maar het protest ging door en groeide zelfs nog aan. Groen!Antwerpen volgt 'De Vrienden van het Stadspark' en hun acties van nabij. En ook Groen!Plus steekt geregeld een handje toe. Omdat wandelen en verpozen in een rustige omgeving voor senioren erg belangrijk is. Samen met een groep groen-liefhebbers bezochten enkele Groene Senioren het ter Kamerenbos, net als het Antwerps stadspark een ontwerp van de vermaarde Duitse landschapsarchitect, Edouard Keilig. Vergezeld van twee specialisten, prof. Piet Lombaerde (Stedebouw) en Erik Nobels (Omgevingsfilosofie), was het bezoek aan het Brusselse ter Kamerenbos een ware revelatie. Door zijn goede contacten met Leopold II kreeg Edouard Keilig niet enkel de opdracht het ter Kamerenbos te ontwerpen, hij mocht ook de Koninklijke Tuinen heraanleggen en tegenover het Koninklijk Paleis in Laken een landschapspark uittekenen. De Duitser Keilig was dus in de periode 1850-1860 een heel grote meneer. Hij zette zich af tegen het rationalisme van de Franse tuinen, genre Versailles, met hun mathematische vormen en strakke rechtlijnigheid. In de parken die hij ontwierp moest je kunnen nadenken. Je moest er een beetje kunnen in verdwalen en toch contact houden met de natuur en de omgeving. Samen met respect voor het reliëf moesten slingerende paden, waterpartijen met niervormige eilandjes en visuele aslijnen voor een rustgevende indruk zorgen. Destijds werd het ter Kamerenbos aangelegd ter compensatie van de industrie die zich ten noorden van de hoofdstad ontwikkelde. De rijken hadden hun eigen groen, maar de burgerij wou ook wat. (In Antwerpen speelde de burgerij de Spaanse vestingen kwijt, waar ze hun huwbare dochters konden uithuwelijken. Daarvoor kregen ze het Stadspark in de plaats!) Het ter Kamerenbos is slechts 124ha groot, maar door zijn aanleg krijg je de indruk in een veel groter park rond te wandelen. Dat komt ook door de talrijke 'doorkijken' die de indruk wekken dat je voor een 'diepteschilderij' staat. Herwaarderen, niet heraanleggen! Momenteel voert het Brussels Gewest een aantal werken uit in het park. Opvallend is dat daarbij niet gesproken wordt over heraanleg, maar over herwaardering. Met andere woorden, niettegenstaande het in Brussel over een veel groter park gaat dan in Antwerpen vindt de overheid dat er aan het oorspronkelijk concept niet mag getornd worden. In plaats van een z.g. aanpassing aan actuele behoeften, wordt het oorspronkelijk concept versterkt of hersteld. Uit nostalgie of behoudsgezindheid? Neen, gewoon in 150 jaar die behoeften nog niet veranderd zijn. Op zondag is het ter Kamerenbos nog altijd een wandelpark, waar jong en oud kan verpozen en tot rust komen. Je kan erin ronddwalen, joggen of zonnen. Een enkeling komt er zelfs paardrijden. Dit laatste hoeft uiteraard niet in het Antwerps stadspark. Maar je kan er moeilijk omheen dat het park een eiland vormt in de stad. Een eiland waarop je je eventjes kan terugtrekken, maar toch voeling kan houden met de stad. Knoeien aan dat subtiel evenwicht zou niet enkel afbreuk doen aan het ruimtelijk inzicht van Edouard Keilig, Antwerpen zou op die manier ook een van zijn belangrijkste herkennings-punten kwijtspelen. Walter Decoene meer foto's