Home | actie | verloren maandag 2010 lettergrootte aanpassen Worstenbrood met stijl Berchem - Vroeger werd op Verloren Maandag na het aflezen van de nieuwjaarsbrief 'gewoon' een worstenbrood genuttigd. AGS, de Antwerpse Groene Senioren vinden dat intussen iets te simpel. Voor de warme appelbollen en de worstenbroden op tafel komen, moet er tegenwoordig uitgebreid gespeecht worden. Afgelopen maandag mochten Philippe Lamberts (Ecolo) en Marije Cornelissen (GroenLinks) het woord voeren. Kranige Marjet Van Puymbroeck (88) las de nieuwjaarsbrief voor. Officieel was het dus een nieuwjaarsreceptie, met woord en kort wederwoord, gevolgd door een culinair aanknopen met de traditie. Philippe Lamberts, afkomstig uit het bedrijfsleven, thans Europees parlementslid, sprak puik Nederlands, met hier en daar een woordje dat hem vanuit het publiek werd aangereikt. Nu het aantal groene europarlementsleden van 35 is aangegroeid tot 46 en Leefmilieu volgens een opiniepeiling is opgeklommen tot het 3de belangrijkste thema, moeten we alle zeilen bijzetten om de Green New Deal te 'vertalen' naar de gemeenschap. De groene economie kan het voor iedereen maatschappelijk leefbaar maken. Studie, opvoeding en ontwikkeling van nieuwe ideeën moeten ervoor zorgen dat de groene beweging het voortouw houdt. Het zal echter niet gemakkelijk zijn de mensen anders te doen leven. We staan met dat idee voorlopig nog alleen. Daarom is het nodig dat we bondgenoten zoeken, om het draagvlak van onze voorstellen te vergroten. Zo kunnen we opboksen tegen de Barosso's en andere Merkels, die de klassieke economie niet willen loslaten. Leeftijdsdiscriminatie aanpakken Na Lamberts moest Marije Cornelissen, sinds 2009 europarlementslid voor GroenLinks, het woord voeren. Zij verving in extremis Bart Staes die in het Brussel Catherine Ashton aan de tand moest voelen. Treinperikelen zorgden evenwel voor enige vertraging. In afwachting las Marjet Van Puymbroeck haar nieuwjaarsbrief voor, taak die vroeger achtereenvolgens door wijlen Rik Neudt en de betreurde Ludo Dierckx werd ingevuld. Marjet bracht de oude, maar alleszins niet achterhaalde principes van Agalev in herinnering: samenhorigheid, soberheid en stilte. Laten we in deze jachtige tijd meer tijd voor mekaar maken, voor evenwicht zorgen en de taal van de mensen spreken, zo klonk Marjets erg eigentijds betoog. Intussen was Marije Cornelissen gearriveerd, een pronte jongedame met Friese roots. Zij houdt zich vooral bezig met leeftijdsdiscriminatie van ouderen. Opmerkelijk is wel dat dit punt bij werkverschaffing sterker doorweegt dan rassendiscriminatie. Veel werkgevers blijven op zoek naar witte dertig tot veertigers, omdat die de beste prestaties zouden leveren. Ze zullen weldra merken dat dit potentieel stilaan raakt uitgeput, zodat oudere werknemers met ervaring niet enkel een noodzaak, maar ook een pluspunt zullen vormen. En dan was het tijd voor de traditie. Als je er Google op naslaat, is Verzworen of Verloren Maandag -de eerste na Driekoningen- al een eeuwenoud. Een feest dat ook niet enkel in Antwerpen werd gevierd. Pikant detail: men hield het bij een vleesbroodje om het voor de stad betaalbaar te houden! Net als vorig jaar mochten we een kleine afvaardiging van Ecolo+ verwelkomen. AGS-voorzitter Karel Laurent toonde zich een goede 'dirigent' en Tony Cooreman zorgde ervoor dat de appelbollen en het worstenbrood tijdig en warm op tafel kwamen. En dan waren er nog de charmante zorgen van de AGS-dames die het allemaal weer vlekkeloos lieten verlopen. Walter Decoene