Gewoonlijk zijn het de jongsten, die hun beste beentje voorzetten om hun nieuwjaarsbrief voor te lezen.
Deze keer is het echter aan één van de oudsten van de Antwerpse Groene Senioren- een vrouw dan nog !- om haar wensen voor 2011 naar voor te schuiven.
Die oudste vrouw, dat ben ik. En, zoals in een sprookje, heb ik 3 wensen !
Ouderen blikken graag even terug in het verleden. Dat kan soms saai zijn, maar soms ook nuttig. Je kan 'toen' en 'nu' vergelijken en je kan er gevolgen uit trekken.
Als ik terugblik op de eerste werking van de Antwerpse Groene Senioren, dan herinner ik me een grote tafel in het vroegere secretariaat in de Eliaertstraat. Rond die
tafel een 20-tal senioren, druk discussiërend over het installeren van een ouderenwerking binnen de groene partij.
Als de Antwerpse Groene Senioren nú vergaderen, is hun aantal wel wat geslonken. Niet dat de medewerkers van het eerste uur wegbleven, hoor of…wat u nu even denkt : overleden zijn. Neen,
neen ! Zij zijn uitgezwermd om als Groene Senior onze partij te vertegenwoordigen in allerlei werkgroepen van de Vlaamse Ouderenraad. Of om zowel bij onze Franstalige als bij internationale ouderen het Groene gedachtegoed te versterken.
Daardoor dunde het gezelschap rond de tafel wat uit.
Er moet dus aanvulling komen. En dat is mijn eerste wens : terug 20 Groene Senioren rond de Antwerpse AGS-tafel.
Naast het samenwerken met Ecolo+ en met Europese Senioren, hebben we ook een netwerk uitgebouwd in de provincies. Elke maand
zitten we met een 20-tal Groene Senioren - als 'Groen!Plus nationaal'- rond de tafel. Zij vertellen over de Groen!Pluswerking in hun provincie. Het zijn nu nog kleine
maar erg gemotiveerde en actieve groepjes. Ook zij hopen op meer medewerkers.
En dat is mijn tweede wens : dat rond elke provinciale tafel minstens 20 Groene Senioren -vroegere GROEN!leden of sympathisanten -regelmatig plaats nemen.
Even terug naar het verleden. Wat was de bedoeling van die eerste bijeenkomst in Borgerhout ?
Wij wilden GROEN!versterken. Wij wilden hun roep om aandacht voor het milieu ondersteunen. En wij merkten toen al dat er een nieuwe mogelijkheid bestond om stemmen
te winnen voor GROEN! : nl. de aangroeiende groep ouderen. In een verzamelwoord benoemd als 'de vergrijzing'.
Een groep die zich -net door hun levenservaring- meer en meer bewust wordt van de problemen in onze maatschappij en van onze planeet. Zij merken de klimaatverandering ! Zij
zijn er ook de grootste slachtoffers van, want ze wonen in verouderde huizen. Die groep vormt stilaan 1/3de van onze bevolking. Dus zeker belangrijk om aandacht te
besteden aan hun specifieke problemen.
En wie kan zeker 'ervaringsdeskundige' zijn om hun problematiek op de politieke agenda van GROEN! te zetten ? Juist : de Groene Senioren ! Hun aanwezigheid in de partij
is daarom nodig. Niet om een aparte fractie te vormen, maar om binnen GROEN! aandacht op te eisen voor hun leeftijdgenoten. En via die weg meer ouderen aan te zetten
om in het stemhokje GROEN! te stemmen.
Daarom vraag ik in mijn nieuwjaarsbrief -en dat is mijn derde wens -vraag ik aan GROEN! : laat die werking niet verloren gaan door tekort aan medewerkers. Geef heel veel
aandacht aan de GPL werking, ga hen heel sterk promoten binnen de partij. Als de groene leden merken dat er respect is voor die Groene Senioren, dat die Groene Senioren
nodig zijn, dan kunnen wij die groene 55+ leden overtuigen om bij ons aan tafel te komen zitten. Om met ons mee te werken. Dan kunnen wij ervan dromen dat
ouderen onze partij een goede partij vinden en er ook voor stemmen.
Hopelijk eindigt dit groene sprookje zoals de meeste sprookjes : de Groene Senioren bestonden nog lang en leefden nog vele jaren gelukkig !
