Home | actie | Doelverdediger Fons Mees gehuldigd
lettergrootte aanpassen
Doelverdediger Fons Mees gehuldigd
Antwerpen - Groen!Plus en Jong Groen! ontdekten samen de grootheidswaanzin van de petrochemische industrie op de Linkeroever. Agalevpionier Fons Mees was
daarbij hun gids en geleider. Ter afronding ontving Mees uit de handen van Vlaams parlementslid Dirk Peeters een aandenken aan Doel, het polderdorp dat
onterecht geslachtofferd wordt aan de industriële geeuwhonger van de Antwerpse havenlobby.
We vertrekken met een volle bus, half om half Groen!Plus en Jong Groen!.Jong en oud is geïnteresseerd in de havenuitbreiding op de Linkeroever, met als
triest gevolg de verdwijning van het polderdorp Doel. Fons Mees kan er ons meer over vertellen. Maar ook de hulpgidsen die hij onderweg heeft opgeroepen.
Zo is er Mon Reyn, geboren in Kallo en auteur van het boek 'Rijk polderland verdwenen onder baggerzand' (*). De eerste polder die ooit werd opgespoten
was de Sint-Annapolder, lang voor er daar van enige hoogbouw sprake was. Mon: '1953 heeft een belangrijke rol gespeeld bij de industrialisering van de Linkeroever.
De februaristorm van 1953 had nabij Pijp Toebak een flinke bres geslagen in de dijken. Daardoor stroomde het Scheldewater tweemaal daags tot in het centrum van Kallo.
Terugkeren naar de polders van vroeger bleek een onhaalbare kaart. Het achtergebleven slib werd verder opgespoten en in 1963 vestigde zich een eerste petrochemisch bedrijf.
Ongebruikt Doeldok
We rijden door Kallo-Dorp en een eind verder passeren we het Deurganckdok. Mon wijst erop dat er voor het vrijhouden van de toegang
tot de dokken jaarlijks voor zo'n 25 miljoen euro dient gebaggerd! De activiteit aan de kade is overigens minimaal. Een Chinees schip lost containers.
Mon: 'Het is weekeind en de crisis heeft er ook wel mee te maken, maar toch: dit dok wordt slechts voor 1/10 gebruikt'. De bus wringt zich verder door
een bottleneck en de chauffeur doet er alles aan om zoveel mogelijk te tonen. Een duidelijk voorbeeld van grootheids-waanzin vormt het Doeldok. Het werd
gegraven voor de petrochemie, maar is nooit uitgebaat. Intussen is het gedeeltelijk gedempt. Mon: 'Gedeeltelijk, bij gebrek aan zand!' Ook hier werd
vruchtbare poldergrond opgeofferd voor petrochemie die er uiteindelijk niet kwam. Het laatste bedrijf vestigde zich 20 jaar geleden. Intussen blijven de terreinen braak liggen.
Lege containers
We passeren huizenhoge stapels containers. 'Allemaal lege', merkt Mon sarcastisch op. Ook dat heeft iets te maken met de crisis, maar er was al een overaanbod aan
laadkisten. En dan is er het lang betwiste verdrag over de Scheldeuitdieping. Die moet ervoor zorgen dat nog grotere containerschepen toegang krijgen tot de haven.
Dat terwijl algemeen aanvaard wordt dat de behandeling van containers weinig of geen economische meerwaarde creëert. We rijden het bedreigde Doel binnen. Daar
wacht ons Maurice Vergauwen. Geboortig van Kieldrecht, maar intussen 55 jaar inwoner van Doel, waar hij ook een carrière lang veldwachter was. In tegenstelling met
Saeftinge bleef Doel bij de novembervloed van 1570 gespaard. De aanblik van het grotendeels verlaten dorp -nog slechts een 100-tal inwoners- is troosteloos, hoewel de
talrijke graffiti en muurschilderingen aangeven dat er nog leven is. De kerk heeft haar laatste misviering gekend, maar in het ernaast gelegen Hooghuis (1613) huist nog een kunstenares.
Lange Wapper
Zijdelings heeft de sluiting van de Antwerpse ring er ook wel iets mee te maken. De Lange Wapper zou het verkeersinfarct moeten oplossen, terwijl dit precies zal aangewakkerd
worden door het extra containervervoer. Waar is die extra Scheldeuitdieping, waarvoor de Hedwigepolder wordt opgegeven, dan goed voor? Vormt die, na de onproductieve
investeringen in een petrochemische sector die uiteindelijk ten dode is opgeschreven, een even fatale als dwaze vergissing? Nadat we via de Liefkenshoektunnel opnieuw
op de rechteroever zijn beland, biedt dit zeker stof tot nadenken.In Lillo-Fort worden we getrakteerd op een voedzame, maar lekkere picknick, bereid door enkele
vaardige Groen!Plushanden. Via het moeilijk te ontwaren natuurgebied 'de Kuifeend', de kerktorenspitsen van het al eerder verdwenen Oosterweel en Wilmarsdonk,
een glimp van het door de Lange Wapper bedreigde Noordkasteel en het Eilandje in volle expansie bereiken we Chapo. Daar wacht ons nog een uitsmijter. Agalevpionier
en Doelverdediger Fons Mees, die ons vandaag zo deskundig heeft gegidst, ontvangt uit de handen van Vlaams volksvertegenwoordiger Dirk Peeters een prachtige fotomontage
van Doel, werk van Groen!Pluslid Remi Cansse. Ook Louis Stes en Marjet Van Puymbroeck, twee andere pioniers, komen hun strijdgenoot de hand drukken. Een gezellige receptie
sluit dit geslaagd Groen!Plus/Jong Groen!evenement af.
