Groen!Plus
Home | actie | Antwerpse Pluimentocht dag_3

lettergrootte aanpassen


Fietstocht in het Mechelse en Rivierenland

Groene Pluimen voor 2 oude strijdmakkers

Boom-Hoek - Vandaag zakte de Groen!Pluskaravaan van Mechelen af naar de Rupelstreek. Naast bezoeken aan vzw De Steenschuit en een bucolische VELT-tuin werden er Groene Pluimen uitgereikt aan Eddy Stuer en Hugo Lejon, 2 oude strijdmakkers uit de periode dat de Rupelstreek ten dode stond opgeschreven.

Antwerpse Pluimentocht

's Morgens breken we op in JH 'De Zandpoort' en fietsen resoluut richting Rupelstreek. Eerst brengen we nog een bezoekje aan het Mechelse Tivoli. Dit park met kasteel stamt uit 1802 en telde oorspronkelijk 21ha bosrijk gebied. Toen de stad het in 1978 verwierf werd er door het toenmalig CVP-bestuur een hele hap uitgehaald voor woningbouw. Wat overblijft loont nog wel de moeite waard en Groen!schepen van Parken en Infrastructuur Marina De Bie heeft nog heel wat plannen om van Tivoli een actieve aantrekkingspool te maken. Daarvoor wordt o.a. beroep gedaan op de populaire kinderauteur Marc De Bel.
Een korte wandeling door het park verrast met een aantal merkwaardige bomen. Ooit al iemand gehoord over de gele pavia, de vederesdoorn of de treurhoningboom?
Daarna gaat het via de industriezone Battenbroek richting Dijle. Vandaag is Luk Jacobs onze gids. Als inwoner van Rumst-Reet speelt hij een thuismatch.
De weergoden houden zich gelukkig gedeisd, maar van aangenaam zomerweer is geen sprake. Aan het Zennegat houden we even halt. Op die plek komen Dijle, Zenne en Leuvense Vaart samen. Wat verder ontstaat door de samenvloeiing van Dijle en Nete de Rupel, een eerder korte rivier met een groot waterverval.
De bleekblauwe bruggen die Dijle en Nete overspannen zijn niet direct een toonbeeld van sierlijkheid en ze doen zeker afbreuk aan de mooie omgeving, maar ze worden jaarlijks wel gebruikt door een dik miljoen wandelaars en fietsers. Ook vandaag passeren ons talrijke stappers die zich voorbereiden op de 100km lange Dodentocht in Bornem.


Antwerpse Pluimentocht

Natuurpunt verovert nieuwe stek in Niels Broek

In Rumst krijgen we een tergend langzame klim voor de wielen. Iedereen klaart de klus volgens eigen ritme, maar het is wel zweten geblazen. Boven gekomen staan we stil bij de plek waar vroeger het OTL-stort een smet wierp op het landschap. Gedurende jaren werd er in lege kleiputten gif gestort. Luk voerde er actie, samen met Eddy Stuer en Hugo Lejon, twee milieuactivisten die later op de dag ons pad zullen kruisen.
Even later rijden we Reet binnen, waar we verwacht worden door Louis Schoofs, voorzitter van de Politieke Raad en door het Aartselaars gemeenteraadslid René Lauwers. Na het aperitief kunnen we ons tegoed doen aan alweer een uitvoerig en lekker ontbijt. (Dat wordt lijnen als we maandag terug thuiskomen!).
Vanuit Reet fietsen we via smalle veldwegeltjes en een oud treinspoor richting Schelle. VELT- en Natuurpuntlid Francis Mertens ontvangt ons in zijn prachtige natuurtuin, waar bloemen en planten naar believen kunnen groeien en bloeien. Uitrusten na een lange werkdag moet hier een zaligheid zijn. Maar we moeten verder. Want in het Niels Broek hebben we een afspraak met Erik De Keersmaecker van Natuurpunt Rupelstreek.
Achter de Rupeldijk, in het Niels Broek, hebben hij en zijn medewerkers een nieuw stukje natuur kunnen inpikken. Ze hebben er maanden werk gehad om een aantal koterijen op te ruimen en het gebied enigszins toegankelijk te maken. We worden er vergast op een natje en een droogje en onder leiding van Erik zit er zelfs een miniwandeling in.
In Niel dalen we even de Rupeldijk af en doorkruisen de historische wijk Hellegat, een buurt met, naast nieuwbouw, nog een aantal kleine steenbakkerswoningen. Bij de gerestaureerde ringoven Frateur schieten onze fotografen een paar foto's. Dit type oven was vooral populair aan het einde van de 19de, begin 20ste eeuw. Later werden ze verdrongen door de grotere tunnelovens.


't Steencaycken, leuke pleisterplaats

Antwerpse Pluimentocht

Een bezoekje en een drink in het volkse café De Koophandel -waar de vrouw van een vroegere steenbakkersbaas nog achter de toog staat!- zit er jammer genoeg niet in.
Erik Stuer, de bezieler van vzw De Steenschuit, verwelkomt ons in zijn ruime werkloods. De man is duidelijk een overlever. Duikt ergens een obstakel op, niet getreurd, Erik wringt zolang tot ergens oplossing gevonden wordt.
Telkens weer verhaalt hij zijn wedervaren met hetzelfde monkellachje om de mond. Alsof hij wil zeggen: doe maar jongens, mij krijg je toch niet. Recent dreigden nieuwe onweerswolken die zijn sociaal tewerkstellingsproject 'Belgica' konden doorkruisen. De grote loods, waarin eerlang een replica van de historische zuidpoolvaarder wordt gebouwd, krijgt onverwacht 'bezoek' van een ontsluitingsweg. Die loopt dwars doorheen de loods en maakt de werkruimte beduidend kleiner. Maar niet getreurd. Stuer heeft al enkele containers laten aanrukken waarin de planning normaal kan verlopen. En van de nieuwe weg maakt hij gebruik om het project open te trekken en bij een ruimer publiek kenbaar te maken.
In het verleden bouwden kansarme jongeren al kleinere schepen, zoals de Rupel -die al aan de Tall Ships Race deelnam- en de Gentse Barge -een schip waarmee groepen op de Leie kunnen gaan varen. De jongeren krijgen niet enkel een opleiding, ze leren ook bepaalde attitudes die van pas kunnen komen als ze later naar werk zoeken. De laatste etappe van deze drukke zaterdag voert ons naar 't Steencaycken, voorbij Boom gelegen achter de Rupeldijk. Ook 't Steencaycken is een sociaal tewerkstellings-project dat gegroeid is uit vzw De Steenschuit. Het eetcafé is een leuke pleisterplaats die vooral tijdens het weekeind heel wat fietsers en wandelaars aantrekt. Als we er neerstrijken valt -het kon niet langer uitblijven!- de eerste regen uit de lucht.
Ook andere bekenden vinden de weg naar 't Steencaycken. Zo het vroegere groene gemeenteraadslid Jan Van de Ven en ook parlementslid Kristof Calvo. Na het avondmaal zijn er immers nog pluimen uit te reiken aan Eddy Stuer en Hugo Lejon.
Eddy hebben we al persoonlijk meegemaakt, maar van Hugo licht onze eigenste Mia Goelen het doopceel. Lejon ontvangt de pluim voor zijn jarenlange strijd voor het milieu in de Rupelstreek en voor zijn acties tegen o.a. het vroegere OTL-stort en het verraderlijke asbest dat jarenlang door de firma Eternit in de regio werd gedumpt.
Wanneer we tenslotte opstappen, regent het nog steeds. De laatste veerboot naar Klein-Willebroek is helaas reeds vertrokken. Dus maken we een ommetje over de brug van Boom. We belanden uiteindelijk in Fevaca Inn, een hotel dat fans van speedboten aantrekt. Ecologisten en liefhebbers van luidruchtige motoren en nutteloze energie-verspilling in één hotel samen. Een grappige samenloop van omstandigheden!


Walter Decoene