Groen!Plus
Home | actie | niet nakaarten over...

lettergrootte aanpassen

Niet nakaarten over…
maar leren uit de verkiezingen!


Antwerpen - Ik vreesde voor een partijtje "nakaarten", maar werd getrakteerd op een leerrijke gedachtewisseling over de manier waarop Groene Senioren en jonger voetvolk her en der campagne hebben gevoerd. De valkuilen waar je niet mag intrappen en wijze lessen voor volgend jaar. Hier en daar gelardeerd met de bestuurservaring van schepenen die er net niet meer bij waren…

Vier ervaringsdeskundigen, oud- en nieuwgedienden, kwamen getuigen over de voorbij verkiezingscampagne. Twee moesten verstek geven: Willy Minnebo (Zwijndrecht), die er een nieuwe ambtstermijn aan toevoegt; en Ria Vervoort, die in het "bedreigde" Merksem een mooi resultaat neerzette en daarover getuigde in een vraag- en antwoordenlijst. Willy Minnebo had dan weer Nel Rosiers afgevaardigd, die het als Groene Senior ook alle-maal meemaakte.

Omdat het een initiatief van Groen!Plus Antwerpen betrof mocht provinciaal voorzitter Ethel Brits "getuigen" en toehoorders, waaronder ook Jong Groen!vertegenwoordiger Kristof Calvo- verwelkomen. Aanknopend bij de actualiteit wees zij erop dat enkel Vera Dua in het VW-debat een toekomstgerichte, want ecologische visie had verdedigd. Ethel noemde het Klimaatplan van Groen! Ambitieus en tegelijk verwezenlijkbaar, als een optelsom van vele, ogenschijnlijk kleine actiepunten.
En dan was het de beurt aan de opgeroepen "getuigen". Uit haar nota leren we Ria Vervoort kennen als een doorwinterde militante die het persoonlijk contact met de Merksemnaar niet schuwt en daaruit bruikbare informatie voor actie en politieke standpunten puurt. In Zwijndrecht pakte Groen! uit met "multifunctionele" affiches. Binnen een mainframe verspreidde werden de boodschappen afgewisseld.. Tramlijn 3 werd, dank zij het doorzetten van Groen!, een succes, dus pak je er ook mee uit naar de kiezer.



Ervaringsdeskundigen

Wat overigens niet evident is. Volgens Willy Lauwers, eerst 12 jaar oppositie en vervolgens 6 jaar schepen in Ranst, heeft een beter beleid bloed, zweet en tranen gekost. Aan elke bestuursdeelname kleeft het prijskaartje dat "compromis" heet. Iets wat de eigen achterban niet altijd begrijpt en aanvaardt. Wat je realiseert, vinden veel mensen ook maar normaal.
Een veilig straatbeeld oogt mooi, maar het rendeert niet bij verkiezingen.
Toch blijft beleidsdeelname de enige garantie om een stukje van je programma te realiseren.
Bob Peeters
heeft het ook allemaal meegemaakt in Zoersel. Daar heerst al langer een mentaliteit die iets wil veranderen of uitproberen. Het Diftar-containersysteem voor huisvuil b.v., dat milieuvriendelijke burgers beloont, maar anderen geld kost.
In Zoersel ging Groen! in kartel met SP.A en spirit naar de verkiezingen. Gemiddeld werd goed gescoord, maar de SP.A-kandidaten genoten meer naambekendheid. Voor Groen! -en zeker voor Agalev vroeger- telde enkel de boodschap en werd te weinig aandacht besteed aan de kandidaten. Het bijwonen van pensenkermissen is misschien niet iedereen gegeven, maar praten met de mensen werkt ook inspirerend.
Dat bracht "interviewer" Hugo Van Dienderen bij zijn Ekerense schoonbroer Hugo Van Damme. Volgens deze nieuwkomer in de lokale politiek mogen we ons niet wegsteken en moet "netwerking" meer aandacht krijgen. Tijdens een campagne moet je bescheidenheid achterwege laten… Websites en blogs dekken natuurlijk niet alles, maar op internetgebied heeft Groen! nog wel wat iets in te halen, vond Hugo Van Dienderen. Die tenslotte het woord gaf aan Lieve Snauwaert, een West-Vlaamse die een deur aan deuractie niet zo goed zag zitten en het in Herentals aanpakte met een telefooncampagne "Weet je al voor wie je gaat kiezen?" Ook mensen die ze beroepsmatig kende, waren voor haar aanspreekbaar



Groene boodschap "moeilijk vertaalbaar"?

Niet aangekondigd als "ervaringsdeskundige", maar wel aanwezig: Anjes Dierens uit Mechelen. Vooraf werd de Groen!e deelname aan het stadsproject van VLD-er Somers op veel scepsis onthaald, maar uiteindelijk biedt het de kans om verder te werken aan eigen projecten binnen dit programmacollege.
Na al deze positieve getuigenissen weerklonk toch wel wat pessimisme uit de zaal. "Spreekt de groene boodschap nog wel voldoende aan?" en "Hoe vertaal je ze naar de bevolking toe?"
Groene Senior Mark Deckers: "De ecologische ouderen zijn moe. We hebben moeite om ze nog aan ons te binden: de wetenschap zal de problemen wel oplossen, niet de politiek!"
Andere partijen pikken groene actiepunten weg uit ons ideeëngoed, maar doen daarom nog niet aan ecologie. Willy Lauwers: "Jawel, de anderen doen zich "groen" voor, zonder even-wel de consequenties te vermelden, want dat klinkt niet goed!"
Maar ook binnenskamers klonk kritiek. Groene Senior, Tony Cooreman: "Je mag een mooi groen bord op tafel zetten, maar er moet ook iets in liggen!" Een duidelijke hint voor de werkgroep die de nationale verkiezingen voorbereidt. Waarop Mark Deckers pleitte voor een professionelere aanpak binnen Groen!


Jeugd had het laatste woord

We zagen Kristof Calvo de hele tijd ijverig noteren. Hij kreeg het laatste woord. Kristof ziet de volgende verkiezingen optimistisch tegemoet. Los van de Al Gore-hype kan een brede groep mensen (29%) zich inbeelden ooit voor Groen! te stemmen. Er staat ook een nieuwe generatie ecologisten klaar om verantwoordelijkheid op te nemen. In 2007 krijgen ze de kans om Groen! te profileren als een jonge, hippe en dynamische partij.
Jong Groen! draagt, samen met Groen!Plus een belangrijke verantwoordelijkheid. Samen kunnen we de motor zijn van de vernieuwing binnen Groen!.

Walter Decoene