Home | actie | niet nakaarten
over... lettergrootte aanpassenNiet nakaarten over…
maar leren uit de verkiezingen!
Antwerpen - Ik vreesde voor een partijtje
"nakaarten", maar werd getrakteerd op een leerrijke
gedachtewisseling over de manier waarop Groene Senioren en jonger
voetvolk her en der campagne hebben gevoerd. De valkuilen waar je
niet mag intrappen en wijze lessen voor volgend jaar. Hier en
daar gelardeerd met de bestuurservaring van schepenen die er net
niet meer bij waren…
Vier ervaringsdeskundigen, oud- en nieuwgedienden, kwamen
getuigen over de voorbij verkiezingscampagne. Twee moesten
verstek geven: Willy Minnebo(Zwijndrecht), die er een nieuwe ambtstermijn
aan toevoegt; en Ria Vervoort,die in het "bedreigde" Merksem een mooi
resultaat neerzette en daarover getuigde in een vraag- en
antwoordenlijst. Willy Minnebo had dan weer Nel Rosiersafgevaardigd,
die het als Groene Senior ook alle-maal meemaakte.
Omdat het een initiatief van Groen!Plus
Antwerpenbetrof mocht provinciaal
voorzitter Ethel Brits"getuigen" en toehoorders, waaronder ook Jong
Groen!vertegenwoordiger Kristof
Calvo-verwelkomen. Aanknopend bij de
actualiteit wees zij erop dat enkel Vera Dua in het VW-debat een
toekomstgerichte, want ecologische visie had verdedigd. Ethel
noemde het Klimaatplan van Groen! Ambitieus en tegelijk
verwezenlijkbaar, als een optelsom van vele, ogenschijnlijk
kleine actiepunten.
En dan was het de beurt aan de opgeroepen "getuigen". Uit haar
nota leren we Ria Vervoort kennen als een doorwinterde
militante die het persoonlijk contact met de Merksemnaar niet
schuwt en daaruit bruikbare informatie voor actie en politieke
standpunten puurt. In Zwijndrecht pakte Groen! uit met
"multifunctionele" affiches. Binnen een mainframe
verspreidde werden de boodschappen afgewisseld.. Tramlijn
3 werd, dank zij het doorzetten van Groen!, een succes, dus pak
je er ook mee uit naar de kiezer.
Ervaringsdeskundigen
Wat overigens niet evident is. Volgens Willy Lauwers,
eerst 12 jaar oppositie en vervolgens 6 jaar schepen in Ranst,
heeft een beter beleid bloed, zweet en tranen gekost. Aan
elke bestuursdeelname kleeft het prijskaartje dat "compromis"
heet. Iets wat de eigen achterban niet altijd begrijpt en
aanvaardt. Wat je realiseert, vinden veel mensen ook maar
normaal. Een veilig
straatbeeld oogt mooi, maar het rendeert niet bij
verkiezingen. Toch blijft beleidsdeelname de enige
garantie om een stukje van je programma te realiseren.
Bob Peeters heeft het ook allemaal meegemaakt in Zoersel.
Daar heerst al langer een mentaliteit die iets wil veranderen of
uitproberen. Het Diftar-containersysteem voor huisvuil b.v., dat
milieuvriendelijke burgers beloont, maar anderen geld kost.
In Zoersel ging Groen! in kartel met SP.A en spirit naar de
verkiezingen. Gemiddeld werd goed gescoord, maar de
SP.A-kandidaten genoten meer naambekendheid. Voor Groen! -en
zeker voor Agalev vroeger- telde enkel de boodschap en werd
te weinig aandacht besteed aan de kandidaten. Het
bijwonen van pensenkermissen is misschien niet iedereen gegeven,
maar praten met de mensen werkt ook
inspirerend.
Dat bracht "interviewer" Hugo Van Dienderen bij zijn
Ekerense schoonbroer Hugo Van Damme. Volgens deze
nieuwkomer in de lokale politiek mogen we ons niet wegsteken en
moet "netwerking" meer aandacht krijgen. Tijdens een campagne
moet je bescheidenheid achterwege laten… Websites en blogs
dekken natuurlijk niet alles, maar op internetgebied heeft Groen!
nog wel wat iets in te halen, vond Hugo Van Dienderen. Die
tenslotte het woord gaf aan Lieve Snauwaert, een West-Vlaamse die
een deur aan deuractie niet zo goed zag zitten en het in
Herentals aanpakte met een telefooncampagne "Weet je al voor wie
je gaat kiezen?" Ook mensen die ze beroepsmatig kende, waren voor
haar aanspreekbaar
Groene boodschap "moeilijk
vertaalbaar"?
Niet
aangekondigd als "ervaringsdeskundige", maar wel aanwezig:
Anjes Dierens uit Mechelen. Vooraf werd de Groen!e
deelname aan het stadsproject van VLD-er Somers op veel scepsis
onthaald, maar uiteindelijk biedt het de kans om verder te werken
aan eigen projecten binnen dit programmacollege.
Na al deze positieve getuigenissen weerklonk toch wel wat
pessimisme uit de zaal. "Spreekt de groene boodschap nog wel
voldoende aan?" en "Hoe vertaal je ze naar de bevolking toe?"
Groene Senior Mark Deckers: "De ecologische ouderen zijn
moe. We hebben moeite om ze nog aan ons te binden: de wetenschap
zal de problemen wel oplossen, niet de politiek!"
Andere partijen pikken groene actiepunten weg uit ons
ideeëngoed, maar doen daarom nog niet aan ecologie. Willy
Lauwers: "Jawel, de anderen doen zich "groen" voor, zonder
even-wel de consequenties te vermelden, want dat klinkt niet
goed!"
Maar ook binnenskamers klonk kritiek. Groene Senior, Tony
Cooreman: "Je mag een mooi groen bord op tafel zetten, maar
er moet ook iets in liggen!" Een duidelijke hint voor de
werkgroep die de nationale verkiezingen voorbereidt. Waarop Mark
Deckers pleitte voor een professionelere aanpak binnen
Groen!
Jeugd had het laatste woord
We zagen Kristof Calvo de hele tijd ijverig noteren. Hij kreeg
het laatste woord. Kristof ziet de volgende verkiezingen
optimistisch tegemoet. Los van de Al Gore-hype kan een brede
groep mensen (29%) zich inbeelden ooit voor Groen! te stemmen. Er
staat ook een nieuwe generatie ecologisten klaar om
verantwoordelijkheid op te nemen. In 2007 krijgen ze de kans om
Groen! te profileren als een jonge, hippe en dynamische
partij.
Jong Groen! draagt, samen met Groen!Plus een belangrijke
verantwoordelijkheid. Samen kunnen we de motor zijn van de
vernieuwing binnen Groen!.