Groen!Plus
Home | actie | Ontmoeting met de Stichters van Agalev

lettergrootte aanpassen

Ontmoeting met de Stichters van Agalev.

Antwerpse Groene Senioren - Groen!Plus
8 april 2006: Ontmoeting met de Stichters van Agalev.


Johan Byttebier begint de bijeenkomst met een gedicht, deels ontleend aan Simon Vinkenoog: Zeg “ja”, tegen ….een hele bladzijde lang.
Jan Cuykens, nieuwe voorzitter van de Groene senioren vanaf 1 mei, gebruikt de rivier als metafoor van de levensloop, ook voor de partij. Terug naar de bron, ligt in deze niet bij de partij maar bij een aantal creatieve geesten.

Achter de tafel hebben Luc Versteylen (LV), Piet Coppenrath (PC), Fons Mees (FM) en Groen!Plusvoorzitter Hugo Vandienderen (HV) postgevat.

LV, binnen het trio de bedenker en verwoorder, vraagt een kwart minuutje stilte voor Mieke Vogels die over 2 dagen een zware operatie zal ondergaan. En een kwart minuutje voor de wereld waardoor 1 kind minder sterft op de wegen, 1 dode minder sneuvelt in Irak, 1 … Hij wijst ons meteen ook op de helende kracht van het voorbije half minuutje stilte. Een actiemodel dat vroeger vaak gebruikt werd door de beweging en daarbij systeemontregelend bleek te werken. Zo volgde er in 1974 een massale ontruiming van het Centraal Station, na de aankondiging van een stilte-actie. De aankondiging werd gedaan aan de laagste ordehandhaver van dienst. Eer zijn boodschap de top bereikte, volgde de reactie buiten alle proporties! Luc's leerlingen waren gepakt door de “Handelingen van de Apostelen” waarin staat: ”ze deelden alles”. Toegepast op een klas betekende dit dat er geen gebuisden zouden zijn. Hiervoor gingen de leerlingen in 1970 vanaf mei samenleven en werken in Viersel, in de Oude Brouwerij. Resultaat? het schooljaar duurde een week langer en iedereen ging dat jaar over.
En de beweging van de Groene Fietsers, zij ging verder haar gang, met wisselend succes.
Het schooltje van Massenhoven werd gered van sluiting. Plannen voor het duwvaartkanaal -waardoor 1000ha poldergrond zouden teloor- gaan- werden tegengehouden door “Red de Voorkempen”. In Limburg streed men tegen de A24; in Zeebrugge tegen het kernafvaleiland; in Hoboken (met Kris Merckx) tegen loodvergiftiging. Traditionele partijen konden hier niet mee omgaan vanwege hun piramidale structuur van zeer smalle top en brede basis. “Let wel”, voegde LV er spitsvondig aan toe: “piramiden zijn monumenten voor doden!”. Luc en zijn fietsers kozen voor “spiralen”...
FM, de actievoerder tegen het duwvaartkanaal en voor behoud van de natuur, d? man achter Red de Voorkempen, had in 1960 het verdwijnen meegemaakt van Oorderen, Wilmarsdonk en Lillo. Leidde vanuit Antwerpen de tritseling (combinatie trein-fiets) naar Brussel, voor de overhandiging van 80.000 handtekeningen aan minister Poma. Conform het verkeersreglement mondde dat uit in een 3km lange sliert fietsen doorheen hartje Brussel in volle spits! Met Fons als lijsttrekker beslisten “de 3” een lijst in te dienen onder de naam 'AGALEV'. Ze behaalden 0,3% van de stemmen in '77 en 0,7% in '78. De nodige 500 handtekeningen werden van deur tot deur verzameld.
PC, de politiek meest bewuste, de organisator. De overgang van partij naar politiek was een moeilijke bevalling. We hadden hero?sche discussies om al dan niet zelf politiek te voeren. Pro: lokale reacties kwamen steeds te laat, steeds waren er de voldongen feiten aan de top, in Brussel. Contra: de groencomités - en iedere gemeente had wel het zijne - wilden apolitiek blijven. Het waren woelige tijden met om de haverklap verkiezingen: 3 keer Tindemans + 8 keer Martens.
LV: De ideologie achter de partij was het AGALEV-manifest. Om te overleven is er nood aan een nieuwe dynamiek, herbronning en een geactualiseerd manifest.
HV: Toen Dirk Holemans POS was heeft hij in Viersel het manifest erkend, bevestigd en geactualiseerd.
LV: Het is echter té uitgebreid geworden. Het voordeel van het manifest was dat het op 1 pagina kon. In 1978 kreeg Luc telefoon van de CIA: hoe kon het dat een katholiek priester ageerde tegen de katholieke partij die zijn land bestuurde?!? Een trein tegenhouden in Zwankendamme (vervoerde wapens naar Zeebrugge voor de burgeroorlog in Angola) , met 500 religieuzen betogen tegen de plaatsing van kernraketten … dit alles na goedkeuring door de regering met katholieken! De CIA zag geen verschil tussen het catacombenchristendom en het Koekelbergkatholicisme. Luc des te meer.



Reacties uit het publiek (PU):
- De eerste successen waren inderdaad te danken aan apolitieke acties. Maar de tijdsgeest zat mee. Overal waren groencomités, overal ontstonden groene partijen maar Agalev was eerst.
- Er was de schrik bij de groene beweging om leeggezogen te worden door Agalev. Wat ook gebeurde.
- Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1976 waren er gekozenen overal in Vlaanderen. Agalev was niet langer een Antwerps gebeuren.
- ons verhaal - het originele dat nu door anderen ge?miteerd wordt! - moet in zijn samenhang dringend herdacht worden.
Rik Neudt: het is 5 voor 12 voor het leven op onze planeet. Quid voor de partij?
LV: Het milieuprobleem van de toekomst is de vereenzaming van de mens. Waarom is Viersel de enige plek die de leeftijdscategorie 14 - 35 aanspreekt, die ook moslimvaders aantrekt?
Agalev moet opkomen voor
de nulde wereld. Agalev was de enige partij met z'n programma in de naam! Luc heeft moeite met de nieuwe naam en ook met de opsplitsing van Groen!, JongGroen! en Groen!Plus. In zijn visie was Agalev er voor allen samen.
Remi Heylen doet een oproep aan de oprichters om waardering op te brengen voor de huidige partij.
LV zegt Agalev de rug te hebben toegekeerd, omdat op het beraad van Tielrode de 3 grondbeginselen, stilte, samenhorigheid en soberheid té paterachtig en té soft werden bevonden. Ze werden vervangen door “ecologisch, basisdemocratisch en pacifistisch”. En daar kwamen de “machtzoekers” op af.
PC: Groen is een levenshouding, een overtuiging. Mensen die ervan deel uitmaken moeten zich ook “groen” gedragen: wegcijferen van eigen ambitie, ten dienste van de medemens, werken aan een gezamenlijk project.
Volgens die andere oud gediende,
Marjet Van Puymbroeck, betekent “groen” volgens Verschuerens woordenboek “zich inzetten voor de zwakkere”.
LV: De tuin (= de beweging) heeft een huis (= de partij) nodig. Maar i.p.v bloemen en vruchten te halen in de tuin heeft het huis het ene raam na het andere met zicht op de tuin gesloten.
Paul Van Dyck -nog een strijder van het eerste uur!- wenst dat deze deur nu eindelijk gesloten wordt.
Waldo, provinciale verantwoordelijke van JongGroen!, onthoudt van Luc de basisprincipes, de drie “essen”; van Fons dat humor belangrijk is in actievoeren, omdat het relativeert en van Piet dat de politieke stap nodig was en is.
Voorts moeten we de krachten bundelen en zijn dergelijke getuigenissen zeer vruchtbaar.

Voorstel van aandachtspunten vanwege “de tuin” naar “het huis” toe:

  • · De geboorteplaats van een kind? Niet langer de kraamkliniek, maar de woonplaats van de moeder op het ogenblijk van de bevalling.
  • · Rouwverlof even lang als vaderschapsverlof.
  • · Boekentassen van kinderen niet zwaarder dan 1/4de van hun lichaamsgewicht.
  • · Begrafenissen moeten echte “ter aarde bestellingen” blijven, door de kist niet te rijden maar te dragen en niet onbeheerd achter te laten
  • · Rouwadressen mogen geen reclame voor ondernemer worden…


  • 3 groene verzoeken van de 3 groene stichters om Groen! te helpen terugkeren naar de Toekomst
1. Terugkeer naar de 3 grondbeginselen, de 3 gebieden & de 3 werkwijzen.
2. Het ongedaan maken van de afschrijving van oorsprong door opnieuw de oorspronkelijke naam Agalev te durven voeren ten teken van bovenstaande terugkeer naar de toekomst.
3. Opnieuw meer voeling tussen “het huis” van de partij Agalev en “de tuin” van de beweging Anders GAan LEVen.


Verslaggever: Cecile Sillis.