GroenLinks+ discussieerde, Groene
Senioren namen deel aan het debat!
Het sympathieke Utrecht is de thuishaven
van GroenLinks.
Onze Nederlandse vrienden betrekken er een ruim huis aan de Oude
Gracht.
Net als bij ons stellen de senioren er zich vragen over milieu en
maatschappij.
Eind oktober stond het klassiek economisch beleid ter
discussie.
Elka Joris, Bert Weyts, Marc Deckers en Walter Decoene treinden
naar de domstad en luisterden aandachtig mee…
In het panel zaten
een prof, iemand van de vakbeweging en een GroenLinks
parlementslid. Prof. Lou Keune poneerde al
direct dat “onze” economie verkeerd rekent, omdat ze
de waarde van zorg, vrijwilligerswerk, onderbetaalde arbeid en
allerhande milieueffecten niet in het kostenplaatje betrekt.
Als we die kosten aftrekken van een normaal groeicijfer komen we
zelfs tot een… negatieve groei!
Die bijna dwangmatige groei die ons wordt opgelegd, kunnen we
eigenlijk missen, want hij vergroot in niet geringe mate onze
ecologische footprint. Het is immers al langer bekend dat onze
westerse levenswijze niet op wereldvlak kan worden
overgenomen.
Een menselijke economie, graag!
Economie en ecologie zijn overigens niet tegengesteld.
Het milieu is gewoon een onderdeel van de economie, geen apart
item.
Vakbondsman Ronald Paping (FNV) pleitte
vervolgens voor opname van tijdskrediet en vrijwilligerswerk bij
het afsluiten van CAO’s.
Kees Vendrik, kamerlid voor GroenLinks
stelde dat klassieke economen niet enkel verkeerd rekenen, ze
kijken ook niet naar buiten en staren zich blind op hun
vastgeroeste modellen. Ze zouden zich beter focussen op het Bruto
Mondiaal Geluk! Politici moeten zich realiseren wat het effect is
van bepaalde maatregelen. Zo vormt een vermindering van de
middelen voor onderwijs ogenschijnlijk een besparing. Maar het
reële effect is wel minder vorming. En zo zijn er tal van
maatregelen waarvan de wel- of niet-uitvoering niet wordt
bekeken. In tegenstelling met prof. Lou –die voluit ging
voor een welzijnseconomie - vond Kees dat beide benaderingen
naast elkaar moeten worden gelegd. Uiteindelijk raakte iedereen
het er over eens dat dient gestreefd naar een model dat het geluk
van de mens centraal stelt en waarin alle elementen worden
meegenomen.
Footprint Protonkaart…
Na de koffie ontspon zich een levendige discussie die ook enkele
merkwaardige suggesties opleverde. Zo stelde Bert Weyts de
invoering van een Protonkaart voor, die het de verbruiker
mogelijk maakt het impact van zijn leefgewoonten vast te stellen
en… anders te gaan leven!
Dit frisse idee kon iedereen charmeren, maar de invoering ervan
stuit vooralsnog op praktische bezwaren… In Nijmegen worden
overigens “ecomiles” toegekend die biologische
voeding voor iedereen toegankelijk moet maken.
Verder vroeg men zich
af of een zekerstellen van de menselijke basisbehoeften
–door toekenning van een basisinkomen - voor meer vrijheid
en een rijker leven zou kunnen zorgen. Waarbij het niet zo
eenvoudig bleek om ieders basisbehoeften vast te stellen. Is
“behoefte aan goed menselijk contact” b.v. op die
manier te garanderen?
Afrondend werd gesteld dat we ons zeker moeten afzetten tegen de
huidige economie die uitgaat van een rationeel georiënteerd
mensbeeld. Die enkel rust op berekening i.p.v. ook oog te hebben
voor het feit dat we sociale wezens zijn.
Zullen we blijven toestaan dat economen bepalen hoe wij ons
moeten gedragen?!?